Vertrek – vliegen vliegen vliegen – Arrival & The First Day

Amsterdam Airport beter bekend als Schiphol, daar startte de reis van 23u45min. En die begon met 45 minuten vertraging. Ook de belachelijke bodyscan heeft niet echt nut als je achteraf alle mensen nog eens fouilleert (of kriebelt, ’t is maar hoe je het bekijkt). De service aan boord was uitermate goed (zeker als je een snikhete handdoek krijgt bij vertrek om je even op te frissen want buiten was het maar 6°C).

De trip richting Singapore is zo lang en er viel geen klop te zien door de wolken en de duisternis. Hoewel de grens Pakistan-India immens goed verlicht is en er blijkbaar heel veel boten met lichtjes liggen voor de Maleisisch/Indonesisch/Singaporese kust. was er dus weinig om het venstertje te gebruiken. Slaapjes doen, dat kon, maar het inflight systeem had nu wel een behoorlijk aantal films die ik nog moest zien. Dus 12 uur filmpjes kijken, 4 uurtjes slapen en de rest vullen met kijken naar de vluchtgegevens, iPadden, boekje lezen en eten. Btw: ook in Singapore had de vlucht een uurtje vertraging.

En Sydney Airport, gewoonweg warm, en de customs, nu ja in niks vergelijkbaar met Border Security. Gewoonweg even zeggen of je medicijnen, vuurwapens en gevaarlijke stoffen bij je hebt en dan mag je aanschuiven in rij 8 (ofwel de exit lane).

En dan begint het pas, de stad in geraken en op je bestemming aankomen. De trein (veel te duur voor wat het is) naar Sydney Central was eenvoudig, de bus nadien naar de eindhalte, al veel moeilijker. Zoek zelf waarheen hij rijdt en of hij je halte passeert. Gelukkig had ik google maps voordien al eens geraadpleegd en wist ik waar het was.

En ja, de dag nadien – bij een verschroeiende hitte van 38°C (in de lente) – de stad wat verkennen. “It’s stinking hot so don’t go to the city” had ik beter opgevolgd. De Harbour Bridge en Opera House te voet bezoeken vanuit Glebe is behoorlijk lastig en vooral ’t is een eindje stappen. Een fantastisch uitzicht langs de haven, tientallen wolkenkrabbers die in aantocht zijn en de reeds aanwezige wolkenkrabbers met op de voorgrond de Anzac Bridge. En aan dat tweede brugje met de Opera House achter. Jaja, I’m in Australia.

De Anzac Bridge, één van de bekende bruggen in de Harbour

De Anzac Bridge, één van de bekende bruggen in de Harbour

Hier zou ik wel kunnen wonen

Hier zou ik wel kunnen wonen

it's me, Sidney in Sydney

it’s me, Sidney in Sydney

The City

The City

DSCF2514

The Mighty Harbour Bridge

The Mighty Harbour Bridge

Het wellicht meest iconische beeld van Australië, de Sydney Opera House

Het wellicht meest iconische beeld van Australië, de Sydney Opera House

Luna Park aan

Luna Park aan de overkant

DSCF2525

Waar zijn die Hollanders!! Op dit cruiseschip

DSCF2527

Het Opera House

No comments

If you say "I'm from Belgium" they respond with "Oh chocolates, do you eat them everyday?"

If you say “I’m from Belgium” they respond with “Oh chocolates, do you eat them everyday?”

DSCF2530

Darling Harbour

Om alles iets vlotter te laten verlopen heb ik ook ineens de administratie geregeld (phone number, bank account). Alleen is de Australische mobiele telefonie bijzonder duur en moet je hopen dat het in niet-stedelijk gebied ook goed functioneert.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s