HAPPY NEW YEAR!!

Hi everyone/Hoi iedereen

As one of the first countries in the world , Australia has the privilege to embrace the New Year 2015 with a spectacular fireworks (actually a couple of them). And what do you think I’m doing right now … YES, watching the massive fireworks in Sydney Harbour. And via this blog, I want to tell you all:

HAPPY  NEW YEAR

2015 has arrived (well Down Under) and hopefully you all have an amazing NYE celebration in Asia/Europe/Africa/N-C-S America

One of the compulsory good intentions you should make is, VISIT New Zealand & Australia!

Advertenties

Walking in a winter wonderland (Triangle: Wollongong – Canberra – Narooma)

UPDATED VERSION: PICS ADDED

Hoi beste lezertjes,

Dit is het eerste blogbericht waarbij ik nieuwe verhaaltjes uit een nieuwe omgeving kan vertellen, met dank aan de auto die ik vorige keer kocht.

Uiteraard zijn daar attributen voor nodig zoals een matras, wat kookmateriaal en belangrijkst, een gps. Die kost hier zo’n 68 dollar, spotgoedkoop dus, en kan ik gebruiken in heel Australië en Nieuw-Zeeland. En nog beter, de stem en bediening zijn ook in het Nederlands, al is zijn uitleg soms wat onduidelijk.

Terug bij de auto dan. Deze bracht me tot in Wollongong, de eerste grote stad ten zuiden van Sydney (65 km). Hoewel de afstand bijzonder klein is, duurde de rit ruim 2 uur, wat nog maar eens getuigt van hoe Australiërs aan hun auto verknokt zijn aangezien de avondspits al om 14 uur van start ging. En omdat mijn gps niet zo heel duidelijk verwoorde wat ik moest doen, belandde ik in het Royal National Park. Helaas had ik niet gezien dat hier voor betaald moest worden (en aangezien ze hier ook geen betaalhokjes hebben zoals in de rest van de wereld) waardoor ik dus maar even moest mailen naar de bevoegde instantie met de vraag of ik hier überhaupt voor moest betalen en of dit achteraf nog kon. Gelukkig kreeg ik snel antwoord waaruit bleek dat ik niks moest betalen.

Uiteindelijk ben ik in Wollongong geraakt. Wollongong is een kleine stad en leeft vooral van haar haven met nogal zware industrie. Nu het heeft ook enkele mooie stranden, waar helaas het uitzicht langs de zuidkant niet zo aantrekkelijk is door die industrie. Maar gelukkig zit die voldoende ver verwijderd van de bewoonde delen om er toch een leuke stad van te maken. Wollongong is doorgaans wat te vergelijken met Merelbeke, veel bewoning en een duidelijke kern met alle cafeetjes, pubs, restaurants en winkels. Maar in één opzicht verschilt het er toch duidelijk van: het strand. Aangezien ik bijzonder vroeg wakker was na een nachtje in de auto slapen (5 uur), besloot ik maar naar het strand te rijden. Ongelooflijk maar waar, er zijn al mensen wakker en aan het sporten (de nationale bezigheid ’s ochtends en ’s avonds). En hoe dichter het bij 6 en 7 uur komt, hoe meer volk er aan het joggen of lopen is. Veel zweten zal er niet geweest zijn, want het was nog wat frisjes op dat uur met redelijk wat wind. Ook de golven waren bijzonder wild, en dat levert prachtige beelden op als een golf wordt gebroken door de golfbreker. Maar daarnaast beschikt de stad ook over twee vuurtorens waarvan er eentje is die eenzaam op het puntje staat en alleen door 3 kanonnen wordt omringd. Dit is uiteraard te vinden op het stadstrand, maar een veel mooier strand is het North Beach. Hier heb je een prachtig stukje natuur aan de oceaan. En ernaast ligt het zwembad. Er loopt zelfs een pad door dat door weinig mensen wordt gebruikt en uitgeeft op een prachtig stukje duinen waar niemand je ziet en jij toch een ongelooflijk uitzicht hebt op de oceaan en de natuur (iemand zin in een romantische picknick, dit is de geschikte locatie).

DSCF2882 DSCF2887 DSCF2891 DSCF2899 DSCF2903 DSCF2905 DSCF2910

Erika, Wollongong is vanaf nu Belgisch grondgebied :)

Erika, Wollongong is vanaf nu Belgisch grondgebied 🙂

Nu omdat mijn gsm er de brui aan gaf, zat internetten er niet meer in, dus dan maar met de iPad naar de McDonalds (die vind je hier in voldoende aantallen in de steden). Alleen had hier de wifi wat meer moeite waardoor ik nog niet veel verder kwam.

’s Middags had ik een infosessie in Homebush (Sydney) dus de weg terug naar de grootstad. By the way, het links rijden en alles omgekeerd doen gaat verbazend vlot. Maar de afstanden zijn hier zo groot en onderweg zie je alleen maar bomen dus is helemaal alleen rijden maar een saaie bedoening. Daardoor zie je maar hoe snel je de hostelsfeer en de babbeltjes mist.

BTW: overal in NSW zie je regelmatig het bord “Stop, Revive, Survive”, hoor je regelmatig de spot “don’t trust your tired self” en wordt ook via camera’s in de gaten gehouden of je afwijkend rijgedrag vertoont. Ze zijn zich er dus van bewust dat deze wegen saai zijn en je dus moe maken. Dus elke 2 uur stoppen is hier meer mentaliteit dan advies.

Omdat Wollongong nu niet zodanig groot is – ze hebben hier wel de lokale en grotere versie van Technopolis, dus dat staat op mijn verlanglijstje – besloot ik dan maar naar nog wat zuidelijkere gebieden te trekken. De keuze was ofwel inlands naar Canberra ofwel zuidwaarts via de kust naar Batemans Bay. Ik heb nog 2 weken voor ik in Sydney terug moet zijn voor het grootste nieuwjaarsvuurwerk ter wereld, dus kan ik nog heel wat bezoekjes doen aan de steden/dorpen in New South Wales en de Australian Capital Terrirtory.

Het is uiteindelijk Canberra geworden en de terugrit via Batemans Bay zo naar het Sydney (met regelmatige stops op de mooiste en interessantste plekjes).
De weg naar Canberra is – om het te omschrijven – lang met heel veel maar echt heel veel bomen. Af en toe komt er een “road” uit op de snelweg of zie je eens een bordje met een stadsnaam op voor de volgende afslag. Op de 290 km die ik reed van Wollongong naar Canberra heb ik denk ik slechts een 15-tal echte afslagen gezien en een 4 of 5 tankstations. Het verkeer is rustig en dus heel aangenaam om te rijden.

Onderweg ook even gestopt in Goulburn, de oudste inlandse stad van Australië. Het heeft wat weg van een Amerikaans stadje in het binnenland. Gezellig, iedereen kent elkaar (ook al zijn er 21.000 inwoners) en toch authentiek. En omdat het zondag is, gaat iedereen naar de kerk. Een beetje vreemd daarbij is dat de winkels wel open zijn op de zo heilige rustdag. De stad heeft een mooi openluchtzwembad, een skatepark, een kathedraal, een reuzeschaap, een oude watercentrale en tal van andere bezienswaardigheden. En het is de stad van de roos, dus een rozentuin kan niet ontbreken. Tal van verschillende soorten en elk met een eigen geurenpalet. En leuk weetje, de stad zendt dit jaar een team om deel te nemen aan een watersportwedstrijd (ik dacht surfen of zeilen) terwijl ze hooguit een rivier hebben en meer niet.

DSCF2928 DSCF2929 DSCF2932 DSCF2933 DSCF2935 DSCF2938 DSCF2942 DSCF2946 DSCF2954

In Canberra viel het direct op, alles is hier gebouwd in cirkeltjes. Een beetje lastig om er vlot je weg te vinden op een zo kort mogelijke manier maar goed, het is een groene hoofdstad die eerder aanvoelt als een stad zoals Hasselt in plaats van een hoofdstad zoals Parijs, Londen of zelfs Brussel. Veel hoogbouw staat hier niet, enkel in en rond het CBD vind je wat hoogbouw maar dat is het. En eigenlijk is dat best plezant, want zo behoud je het zicht op de Black Mountains en Lake Burley Griffin. En dit laatste is een van de leukste troeven van deze stad. De stad is rondom dit meer gebouwd en het speelt dus een centrale rol. Er zijn twee hoofdslagaders over het meer die samen met een laan in het noordelijk deel van de stad de driehoek vormen waarin alle belagrijke gebouwen liggen (Parliament, Australian National Library, Questacon, Anzac Memorial, …). Het verkeer is overdag wel wat drukker en er lopen wat mensen op straat, maar ’s avonds na 19u rijdt er nauwelijks nog iemand rond en loopt er ook niemand meer buiten. ACT-ers zijn duidelijk niet de mensen die ’s avonds graag op stap gaan.

En uiteraard, er valt niet aan te ontsnappen, zoals over de hele wereld gekend is, werd in Sydney, waar ik enkele dagen geleden verbleef, op één van drukste plaatsen in het CBD een gijzeling gepleegd. Martin Place is een van de plekken waar je langskomt en zeker in de kerstperiode aangezien hier de kerstboom van Sydney staat en ook iedereen zijn kerstinkopen doet. Hoe ook, per bus, te voet, met de auto of met de trein, Martin Place kom je tegen. Vandaar dat het ook zo sterk op de voet gevolgd werd, en ook doordat Seven Network haar nieuwsstudio heeft op Martin Place en ze er dus als eerste bijwaren. Voor de meeste Australiërs was dit “shocking” en het werd volop in nieuwsvorm uitgezonden (via tv – op alle zenders, via radio of online) en al zeker in Sydney en Canberra (het politieke hart van het land). Of zoals een local uit Canberra zei: “He’s a guy who definitely doesn’t like his chocolate today.” Normaal zou ik vandaag de politieke en ambassadewijk bezoeken, maar die heb ik eventjes verschoven naar de dinsdag.

Die dag deed ik de National Library, Questacon (het nationale Technopolis), National Gallery en High Court of Australia. Questacon was de leukste (en ook enige betalende attractie) maar er liepen massaal veel kinderen rond die op schooluitstap waren. En die mij probeerde uit te leggen hoe de experimenten werkten, een jongen van 24 met reeds 2 diploma’s in de wetenschappelijke sector 😉

En op dinsdag werd dan duidelijk wat er zoal was gebeurd in Sydney. De NSW police was het na 16 uur zat en drong het café binnen waarbij uiteindelijk 3 van de 18 mensen (17 gegijzelden en 1 dader) om het leven kwamen. Vreselijke tol, waardoor alle vlaggen in het land halfstok hangen. Ook vormt er zich een bloementapijt aan Martin Place.

Ik heb zelf ook nog wat van de stad verkend samen met mijn Nederlandse roommate. Onder meer het parlement en de National Archives kwamen aan bod. Vreemd om zo’n groot parlement te zien voor een land met slechts 20 miljoen inwoners.

De dag nadien was mijn laatste volledige dag in Canberra en die dag kon je de fietsen aan de halve prijs huren. Eerst en vooral, de fiets was rotslecht. Een constant gepiep en geen versnellingen en vooral er zat een automatische achterrem op, waardoor je dus telkens bij het uitrijden en je voeten dus stil houdt, automatisch afremt als je de pedalen in de omgekeerde zin beweegt. Verschrikkelijke rit maar gelukkig was het uitzicht de moeite waard. Tijdens de rit kwam ik ook onrechtstreeks langs het National Museum of Australia. Een speciaal gebouw, artistiek maar mooi en gevuld met kunst en info over Australië (lokale bevolking, de ontdekking, de kolonisatie, bosbranden, natuur,etc.). Maar ik ben geen museumman, dus bleef ik hier ook niet zo lang binnen en vooral, de tocht langs het meer was nog maar 5% afgewerkt. Voor een hoofdstad te zijn, is hier toch wel meer groen dan gebouwen te zien. Fiets 5 minuten uit het CBD en je bevind je in een groenzone.

TIP: een tocht rond het meer duurt met de fiets ongeveer 2 uur, te voet duurt deze 7-8 uur.

BTW: wist je dat Australiërs er rotsvast van overtuigd zijn dat het continent Antarctica hun territorium is. Precies of hun land nog niet groot genoeg is, eisen ze nog even een ander continent op, wat natuurlijk niemands eigendom is en alleen stukken ervan geclaimd worden door verschillende landen (Noorwegen, Rusland, Australië,…) voornamelijk voor hun onderzoeksbasissen.

CNB1 CNB3 CNB5 CNB8 CNB11 CNB14 CNB15 CNB20 CNB23

National Library

National Library

Een hele hoge fontein

Een hele hoge fontein

DSCF3014

Look a cannon that looks like a Pinokio

Look a cannon that looks like a Pinokio

DSCF3021 DSCF3022 DSCF3023

National Museum Australia

National Museum Australia

IMG_1040 IMG_1043

Old Parliament House

Old Parliament House

Parliament House

Parliament House

IMG_1062

Senaat

Senaat

Anzac Memorial

Anzac Memorial

IMG_1114 IMG_1115

De volgende halte was Batemans Bay, de dichtstbijzijnde stad aan de oceaan voor inwoners van Canberra. Een bijzonder karakterloze stad. Buiten een baai en een shoppingcenter (een heel klein) is hier bijzonder weinig te zien of te beleven. Ze hebben een Macca dus het zal wel min of meer een belangrijke plaats zijn, alleen ik zie het niet. Dus buiten een mooie tocht langs het water en de nodige inkopen in de plaatselijke Woolies, Aldi en K-mart, ben ik hier niet zo lang gebleven. En aangezien het dan toch bijna avond was, maar even mijn eerste free camping gedaan – Waldrons Swamp Rest Area. Een behoorlijk rustige locatie langs de Princess Highway met een toilet en (ondrinkbaar) water. Nu dat laatste was toch alleen maar om de afwas te doen, dus hoefde dat nu ook niet drinkbaar te zijn.

IMG_1124 IMG_1128 IMG_1132 IMG_1137

De volgende ochtend lekker ontbeten, de afwas gedaan en vervolgens vroeg een Queenslander me waar er goede fishing spots waren. Hij ging er vanuit dat – omdat ik alleen rijd – ik een New South Welshman was en dus de lokale visplaatsen ken. Helaas, geen visliefhebber en geen local. Dan maar de weg op naar Narooma, tot dan toe mijn zuidelijkste plekje van Australië. Dit was ook mijn eindstop alvorens ik terug noordwaarts rijd om de Sydney NYE 2014 celebrations te bewonderen. Ik heb nog 1 week te gaan alvorens ik er moet zijn dus kan ik op een rustig tempo terug rijden (het zijn tenslotte 394 km).

Narooma is in vergelijking met Batemans Bay een veel mooier dorpje en eerlijk, ook een van de mooiste die ik tot nu toe heb gezien. Al kan dat laatste snel veranderen aangezien ik er nog maar 1 maand ben. Het is klein en bescheiden maar heeft een mooie wandelroute, prachtige stranden en ook goede vislocaties en helaas ook viswinkels (en daar stinkt het ook soms naar). En normaal komen hier ook zeehonden rusten, maar die heb ik niet gezien. Wel surfers en daar kon ik nu een mooie foto van nemen (het wordt dus hoog tijd dat ik het zelf leer). Ook vind je hier een mooi golfterrein en een rots met het Australisch vasteland in – of zoals het noemen, Australia Rock. Dit ontstond toen een schip dat aangemeerd lag, een gat maken in de rots met als gevolg toevallig de vorm van Australië (zonder Tasmanië en al hun kleine eilanden). Ook een toffe kerk die een authentiek karakter heeft. En heel veel lege stranden op de zuidkust van NSW. Nauwelijks of zelfs geen mensen.

BTW: niet zo heel ver van hier (in noordoost Victoria) zijn er bosbranden, terwijl hier het risico minimaal is. Ook rond Perth woeden hevige bosbranden, maar dat is nog een heel eind van hier.

IMG_1139 IMG_1144 IMG_1149 IMG_1153 IMG_1165 IMG_1170 IMG_1177 IMG_1183 IMG_1201

Australia Rock

Australia Rock

IMG_1209 IMG_1217 IMG_1225 IMG_1233

No danger

No danger

IMG_1237

Na Narooma, was het tijd om nogmaals te freecampen. Ditmaal was het de beurt aan Bodalla Park Forest Area. Een plots bordje wijst je erop dat het hier afslaan is, maar ik zat al iets te ver, dus terugkeren maar. Een heel rustige locatie, veel ruimte en zelfs de mogelijkheid om er te bushwalken, wat ik ook heb gedaan. Je komt uiteindelijk uit bij een groot meer en het is een leuke manier om de beentjes te strekken. Terug op de kampeerplaats waren de Duitse meisjes al vuurtje aan het stoken en hout aan het sprokkelen uit het Nationaal Park, wat jammer genoeg wel verboden is. En maar stoken, de vlammen rezen op en af en toe liep er eens een vuurtje weg van de stookplaats, gelukkig doofden ze het en was er een minimaal risico op brandgevaar. Jammer genoeg was hier een oh-zo-gezellige vogel die heel de tijd van zijn neus stond te maken om voedsel te krijgen (wat natuurlijk niemand doet want het is verboden). En ’s ochtends bij het ochtendgloren was hij daar weer.

Vervolgens Potato Bay opgezocht, wat blijkbaar in het nationaal park zou liggen. Veel zand en veel bomen, maar geen bushwalkers route gevonden. Dus maar de kust afgewandeld en dat leverde mooie kiekjes op.

En op de weg van Potato Bay naar de Princess Highway heb ik ook mijn eerste 1-meterlange reptiel de weg zien oversteken. Gelukkig voor hem/haar was ik het enige voertuig en reed ik traag genoeg opdat ie rustig kon oversteken. Prachtig beest (het leek het best op een varaan, hoewel ik natuurlijk niet zeker ben)! Jammer dat er geen wallaby overstak, want daarvoor waarschuwt een bordje hier wel. Die zou ik graag eens in het wild zien. En net nadat ik dit schreef, kreeg ik met behulp van een groepje Nederlandse jongeren, een echte kangoeroe te zien. Heel erg op zijn hoede maar zeker niet mensenschuw. Grazend langs de rest area zonder schroom. Heel leuk om te zien. Ook een Duits koppeltje stond te kijken naar dit eenzame beestje. Alleen voor een groepje Fransen was het niet interessant genoeg, die bleven lekker doorluisteren naar de radio.

IMG_1269 IMG_1280 IMG_1297 NSW6 Waldron Swamp Area20

Aangezien ik nu beschik over een boekje met alle nationale parken van NSW – en dat zijn er veel – en dus ook de toegangsprijzen weet, besloot ik maar om er eens eentje te doen. Eisen: er moet water zijn, de tracks niet te lastig en vooral niet te ver van mijn startlocatie. En het werd dan maar Murramarang National Park met een toegangsbedrag van $7. Aangezien een jaarpas voor alle parken $190 kost en ik ze nooit allemaal ga doen, laat staan zolang in NSW blijven, besloot ik dus maar alleen dit park te doen. Nu het ticketje kopen was nog niet zo evident. Eerst en vooral stond de ticketmachine pas aangegeven als je het park weer uitrijdt, terwijl je het net moet kopen als je binnenrijdt maar daarenboven waren de parkwachters in de verste verte niet te bespeuren. Dus maar even wachten. En toen kwamen ze, vroeg ik een dagpas en gaf hij me een single park annual pass van $22. Ik dus vriendelijk vermelden dat ik de dagpas van $7 wil en niet het hele jaar dit park wil bezoeken, en toen kwam het moeilijke, het ticketje afdrukken en het geld teruggeven (want hier kunnen ze nog niet zo heel goed tellen J 22-7 = 14 of is het nu iets anders?). Nu prachtig park, met een azuurblauwe kustlijn, parelwit strand (met zeegras en zeewier op), een groot meer en tal van bomen (had je nu wat anders verwacht?). Eerst even de strandwandeling gedaan, met magnifieke foto’s als resultaat. ’s Middags dan de bushwalk langs het meer. Hoewel er staat dat je het meer rond kan, loopt het pad maar langs een kwart van het meer en stopt het aan de weg. Dus maar terugkeren om nog even aan het strand te liggen. Keep on dreaming dude, was het daar serieus aan het waaien terwijl je aan het meer niks gewaar wordt van die wind. Dus dan maar geen duikje in het zeewater of even snorkelen. Nee , blijf maar gewoon op het strand liggen om even gezandstraald te worden. Dus vroeger dan verwacht het park verlaten. En dan nog even op zoek naar de volgende nachtstop. Die lag nog een eindje ervandaan, niet zo ver van Jervis Bay. Valt dit tegen zeg, hier zal het slapen worden in de auto in plaats van in mijn tentje. En helaas ligt het ook pal naast de Princess Highway, maar so be it, het is tenslotte gratis. En woensdag, dan kan ik uitrusten in het hostelletje in Wollongong (waar ik 2 weken geleden deze trip begon). En zondag, dan staat mijn laatste week in Sydney te wachten – van dit jaar, want daar vier ik dit jaar de overgang van oud naar nieuw met een spectaculair groots vuurwerk.

IMG_1355 IMG_1372 IMG_1373 IMG_1377 IMG_1380

Maar voor het woensdag is, komt er nog een dinsdag en een maandag. En die laatste was de dag om Nowra en Kiama te bezoeken. Nowra ligt nogal wat landinwaarts en het was er beduidend warmer dan aan de kust. En toen hoorde ik de weersvoorspelling voor de oostkust: een hele week vol onweer en stormen. Hoe zeggen ze dit, vrolijk kerstfeest, al zal het dit jaar niet wit of zonnig zijn, maar een traditionele Belgische kerst met regen :p … Nu terug naar Nowra, het ligt wel prachtig aan de rivier en je kan er een leuke wandeling maken, maar meer is hier nu echt niet te doen. ’s Middags was het dan tijd voor Kiama, wat volgens Lonely Planet de mooiste stop langs de zuidkust is. Het is inderdaad een leuk dorpje/stad met een authentieke winkelstraat en een onwijs mooie kustlijn (die vooral uit rotsen bestaat en wat noordelijker uit het zandstrand). En wat vind je hier ook, een blowhole – een gat waar je even kan blowen 😉 – een gat waar bij hoog- en springtij het water hoog opspuit. En helaas toen ik even verder de rotsen opwandelde begaf mijn teenslipper het – en het is behoorlijk pijnlijk om die eind terug te wandelen op van die kleine steentjes. Gelukkig kon ik het herstellen als ik terug was en verder wandelen naar de Cathedral of the Sea (of hoe dat ook heet). Oke, het heeft wat weg van een op schaal uit-rotsen-geërodeerde kathedraal maar verder is hier alleen maar een strand (en laat het nu net zeer zwaar bewolkt zijn en behoorlijk fris). Tenslotte nog even naar de riviermonding wat verderop en dan zit mijn dag er alweer op. Op naar Wollongong, voor een dagje strand liggen, de stad zelf verkennen en tenslotte ook nog eens een hostel op te zoeken.

IMG_1393 IMG_1397 IMG_1408 IMG_1413 IMG_1420 IMG_1424 IMG_1431 IMG_1436 IMG_1445

En op de dag voor kerst – waarop in België typisch kerstavond wordt gevierd – worden hier massaal de kerstjingles afgespeeld (zelfs “I’m dreaming of a white Christmas” en “Let it snow”), krijg je extra vroeg de kans om nog allerlaatste shoppingavonturen te beleven en kan je ’s avonds kijken naar Carols at the Domain. En waarschijnlijk is hier hun traditionele kerstmaal een BBQ (thans volgens de radio), maar evengoed lusten ze hier een hammetje of een kalkoentje (of misschien een opgevulde kangoeroe, omdat ze hier toch graag volledig omgekeerd zijn).

Weetje: Ondertussen al ruim 1200 km gereden op anderhalve week tijd. Het wordt hoog tijd dat ik werk zoek, anders zal dit avontuur snel aan een einde komen, en dat wil ik natuurlijk nog niet. Dus na de Australian Open wil ik vollebak aan de slag gaan.

Tot zover dit langere verhaal, want zonder wifi kan ik natuurlijk niet posten. Dus bereidt jullie maar voor, want er zullen er nog wel volgen die maar om de 2 à 3 weken gepost zullen worden.

See ya mates and have a Happy X-mas!

IMG_1448

Sorry voor de schrijffouten in de eerste versie en voor het ontbreken van de foto’s (tja, je hebt hier wifi voor nodig en dat had ik niet).

I’m walking in the rain

Omdat er ook zoiets bestaat als niet-Sydney, besloot ik dan maar om even een weekendje naar de Blue Mountains te trekken. Mijn uitgangsbasis is Katoomba, tevens de hoofdplaats in dit gebied.

Note: de rit hierheen met de trein is op zijn minst gezegd een lange rit (1u59) maar met mooie uitzichten en vooral niet zo duur ($5,40 voor 120 km). Probleem zal zijn om terug te keren want er zijn werkzaamheden tussen Penrith en Central waardoor iedereen daar moet overstappen op een bus (en dat is een hele lange rit).

Wat een verschil zeg, precies of ik in een luxeresort terecht kom na zo’n compacte bunker in de stad. En vooral, hier zijn er geen camera’s die je constant begluren.

Over Katoomba valt weinig te zeggen, een beetje een doodse stad waar de mensen niet meer buitenkomen na 20u (en ook de gordijntjes en de deur van het hostel toegaan). Ook is de gemiddelde leeftijd op dit moment ergens rond de 40-50 jaar (naarmate het weekend vorderde daalde deze naar ergens rond de 30, mede door de Duitse jongeren. Maar wat is dit zeg, een bejaardentehuis? Op die 2,5 weken dat ik nu Down Under zit, is er een vaste trend, Duitsland heeft blijkbaar besloten om al haar inwoners naar Australië te sturen. Wat ook een beetje vreemd is, de supermarkten (Woolworths en Coles) zijn open tot middernacht, maar na 20u zie je er nauwelijks nog mensen.

Katoomba ligt wel ideaal, pal aan de Three Sisters en van daaruit kan je de vallei in. Enige echte minpuntje, als je een lange bushwalk maakt en je bent daardoor wat uitgeput, wel vergeet het want er volgt een ferme klim in het dorp zelf (want ook hier zijn ze zot van hellingen). Een vraag die me nog bezighoudt is “wat hebben die Australiërs met wijken te bouwen op heuvels?” Schraap de heuvel af, bouw alles op gelijke hoogte en laat de rest rondom heuvelachtig :p

Eerste wat ik dus deed was na aankomst de Three Sisters gaan bekijken (en oh wat heb ik spijt dat ik vergat om de zonsondergang te bekijken, want de dagen nadien kregen we 3 helse onweersdagen). Roommate Adrian (Zwi) wist me te vertellen dat het mooi was 😦
Volgende dag was het dan echt tijd voor een bushwalk. Aangezien ik geen wandelaar ben (hooguit de winkelstraten in Gent of een wandelingetje in het park) koos ik toch voor een hard en een experienced walk (ach, als er iets zou gebeuren bel je 000 of zullen ze wel komen zoeken als je niet aankomt in het hostel). Bijlange niet zo zwaar als gedacht, alleen verbruik je nogal wat energie die ik niet kon aanvullen met eten, want dat had ik nu niet ingepakt. Beneden is het ook koel genoeg dus het is doenbaar. Eerst even Leura Cascades bezocht, wat een heel mooi stukje natuur is. Vervolgens van daaruit richting Scenic World langs de Giant Stairway (900 trappen) en de Three Sisters. Onderweg (in het regenwoud) hoef je geen mp3 want de vogeltjes fluiten erop lossen en zorgen voor de nodige muziek. Ook zie je geregeld watervallen en vooral heel veel trappen (of wat er voor moet doorgaan). En heb ik ook geluk, ik zag een wondermooie Crimson Rosella (zeg maar 4 op heel de weg) en nadien ook nog een Lyrebird (helaas had die wel door dat ik hem stond te begluren en liep hij steeds verder weg).
Toen ik aan Scenic World aankwam kon ik kiezen – Furber Steps (trapjes omhoog) of Scenic Railway (14$ om 3,5 minuten in een treintje te zitten). Ik koos voor nummer 1 uiteraard. Hell yeah, omhoog gaan met een bijna lege maag. Maar ik ben er geraakt, en net op tijd voor het eerste grote onweer losbarste.

Dag 3 in Katoomba begon mooi, dus ik ging voor de Golden Stairs naar Ruined Castle en dan terug via Landslide en Scenic World. Eer ik die Golden Stairs vond, sloeg het weer om. Regen (eerst wat motregen) met geregeld wat licht en geluid bij. Nadien stopte het, maar omdat ik zag dat er nieuw onweer op komst was heb ik Ruined Castle maar gelaten voor wat het is. Dus via de Federal Pass en Landslide naar Scenic World dan maar. Zeker niet aan te raden (ook het hostel zei dat je een ommetje moest maken omdat Landslide dicht was, alleen een ommetje vond ik niet en Landslide was open). De rotsen zijn na regen immens glad en de hoogteverschillen komen soms overeen met 4-5 treden, wat eigenlijk een beetje gevaarlijk was. Ook moest ik blijkbaar opletten van slangen (meerbepaald de Brown Snakes, of de tweede meest giftige slangen ter wereld) maar ik heb er geen gezien (jammer?). Uiteindelijk belandde ik op de Scenic Walkway en daar nog maar wat rondgekeken tot het ineens met bakken uit de lucht viel. Omdat ik geen zin had om 45 minuten te klimmen in de regen heb ik dan toch maar 14$ gespendeerd aan de railway. Hier moet ik eerlijk over zijn, ik heb nog nooit 10 euro zo snel en zo nutteloos weggegooid als nu. Komaan zeg, 3,5 minuten in een treintje die onder een hoek van 52° de helling opgaat. En toppunt is dat het hele pakket (een kabelbaan, een treintje en een kabellift met glasbodem) 35$ kost, en er dus mensen zijn (Aziaten) die hier geld aan verspillen. Scenic World is een “DON’T DO THIS” attractie, want van daaruit moet je ook nog een halfuur stappen naar Katoomba.

Ik moet mijn ruim hostel verlaten en terug naar Sydney. En dat was een laaaaange rit. Transport NSW voert in het weekend namelijk werken uit tussen Central en Penrith waardoor alle passagiers van de Blue Mountains naar Sydney en omgekeerd sowieso de trein moeten verlaten in Penrith om dan de bus te nemen naar Sydney (of omgekeerd voor wie naar BM wil). De rit met de trein tot in Penrith duur 1 uur, de busrit naar Sydney 1,5 uur (gelukkig dat het zondag was, maar toch was er file rond Sydney). En hier is het, u raadt het nooit, tijd voor wat onweer. Het ene na het andere met veel bliksems en veel gerommel. Oh dit voelt aan als een Belgian Summer.

Omdat het ook tijd wordt om de omstreken te verkennen, moest ik een keuze maken: busjes alhier en aldaar OF autootje om zelf alles te ontdekken. De keuze is natuurlijk snel gemaakt. Dus alle websites en borden afschuimen. Het was ook de bedoeling de Car Market te gaan bekijken, maar helaas was het zonder adres een beetje moeilijk om de juiste weg te vinden 😉 en liep ik dus de andere richting uit. Op die manier heb ik ondertussen wel Garden Island (waar de oostelijke defensiebasis ligt), het Australian Museum en het grote Coca Cola bord gezien. De auto die me aanstond was er een in Dee Why, een klein uurtje buiten het CBD. Het was de eerste auto waar ik naar ging kijken, maar het zag er meteen goed uit. Ik ben wel nog naar enkele andere auto’s op zoek gegaan, maar deze waren vaak slechter af, duurder of gewoon al verkocht toen ik aankwam. En omdat hij me al direct aanstond, een tweede keer gaan kijken, alles nog eens goed controleren en proberen wat van de prijs te krijgen. En wat kocht ik, een Holden Astra 1998 die in orde is (oké, de airco die werkt niet meer, maar dit wist ik, maar hij had nog maar 2 gebruikers voor ik hem kocht en dat was een Australische dame en een Australiër die hem regelmatig voor onderhoud naar de garage deden) en vooral, hij heeft de pedalen zoals een Europese auto (vlnr: koppeling, rem, gas) en de knipperlichten steek je ook aan met je linkerhand (ipv rechts in Australië). Het kan wel tellen, want nu spendeer ik die kosten niet meer aan hostels en bussen en kan ik het land verkennen.

En leuk extraatje, bij het afsluiten van de deal kwam een wilde kaketoe rustig op het balkon zitten. En deze kan je perfect een koekje geven, hij neemt het mooi aan en eet het rustig op. En dit naast al de andere prachtige vogels die hier in de bomen zitten.

Minpuntje: het is al de hele week aan het regenen met af en toe eens een onweertje. Het is ook gevoelig kouder dan de voorbije weken.

DSCF2808

The Three Sisters

The Three Sisters

Blue Mountains

Blue Mountains

DSCF2843 DSCF2863 DSCF2867 DSCF2869

YEAH ME, feeding a Cockatoo

YEAH ME, feeding a Cockatoo

IMG_0910 IMG_0914 IMG_0920 IMG_0928 IMG_0929 IMG_0932

Leura Cascades

Leura Cascades

IMG_0940

Crimson Rosella

Crimson Rosella

IMG_0950 IMG_0965 IMG_0968 IMG_0977 IMG_0980

Scenic Railway, steilste daling (52°) ter wereld OFWEL de grootste rip-off ter wereld

Scenic Railway, steilste daling (52°) ter wereld OFWEL de grootste rip-off ter wereld

IMG_0985 IMG_0986 IMG_0988

Discover Sydney – Part 2

G’dday mates,

Dit was voorlopig mijn laatste week in Glebe, Sydney. Na deze week verhuis ik mijn boeltje om eens de omstreken te verkennen.

Eerste op het programma (donderdag) was het legendarische en prachtige Palm Beach. Mijn rugzak gepakt met zonnecrème, slippers, camera’s en water en toen ik onderweg was realiseerde ik me dat ik mijn jas was vergeten. Het was een beetje zoals een Europese herfstdag en helaas, ik had er van, 2 uur lang de volle laag met regen en wind. Drijfnat, maar “hey who cares!” De rit is bijzonder lang (3 uur van Sydney CBD naar Palm Beach). Eens aangekomen heb ik eerst genoten van het mooie landschap en de wilde kaketoes (hier zijn ze wild). Vervolgens een wandelingetje langs het alombekende strand (voor mocht je het nog niet weten, dit is hét strand van Summer Bay in de serie Home and Away). Het ziet er wel zo makkelijk uit in de serie, maar je zakt er onmiddelijk in dus schoentjes en teenslippers zijn niet echte aanraders om over het strand te wandelen. Ook de surfclub en diner even bekeken en vervolgens de klim naar Barrenjoey Headland Lighthouse, een (alweer) steile klim naar een monument dat wordt gerestaureerd. Dus ik zag veel stellingen staan, maar de restauratie had vermoedelijk ook iets te maken met de bosbrand van 2013 op Barrenjoey headland. Het weer verstoort misschien wel wat de pracht, maar van bovenop de rots is dit ongeloofelijk mooi.

Palm Beach North

Palm Beach North

Palm Beach (way to beach)

Palm Beach (way to beach)

Palm Beach

Palm Beach

Palm Beach 4

Barrenjoey Headland & Lighthouse

Barrenjoey Headland & Lighthouse

Beach Trail to Barrenjoey Headland

Beach Trail to Barrenjoey Headland

Amazing Palm Beach

Amazing Palm Beach

Barrenjoey Lighthouse

Barrenjoey Lighthouse

Surf Club

Surf Club

De rit terug duurde maar 1,5 uur en dus had ik nog tijd om iets anders te doen, nadat ik droge kleren had aangetrokken. En ook ’s middags was het koud en regende het soms. Dus de bus en CityLink (of trein) richting Bondi Junction voor een middagje slenteren in Westfield Bondi Junction. Het 7 verdiepingen tellende winkelcentrum omschrijven kan niet anders dan met het woordje groots. Woolworths, Coles, Meyer, David Jones, Zara en een 2-verdiepingen hoge Hollisterwinkel zijn maar enkele van de stores in dit gebouw. Hollister is hier ook goedkoper dan in België (vreemd toch dat ze hier bijna geen shorts verkopen maar massa’s jeansbroeken). En hangt daar niet zo’n mooi kerstmannenpyjama (zo een pj in één stuk met voetjes aan, maar dan voor de grote jongens).

Vrijdag tot zondag stond Manly op het programma. Manly is een noordelijk surfstrand in Sydney en omdat de ferrytocht naar Manly een mooi overzicht geeft over de haven, wel waarom ook niet. En dit in totaal 4 keer (2 keer heen en 2 keer terug). Op vrijdag had ik nog een attractie tegoed met mijn multipass, namelijk Manly Sealife Sanctuary. Dit is niet het typische aquarium, hoewel je zou twijfelen want ze stellen ze toch tentoon, maar een opvangcentrum voor gewonde dieren. Eerste tip, kijk recht door het glas om de dieren op ware grootte te zien, want door het gebogen glas zijn ze 25% kleiner. En dit zijn imposante beesten, roggen en schildpadden die 2x zo groot zijn als ikzelf (en het halve aquarium inpalmen (in de breedte)). Een schildpad had ooit een aanvaring met een boot waardoor haar schild constant gelijmd moet worden. En doen ze dit niet, dan heeft ze een luchtbel onder haar schild en zwemt ze nogal raar (grappig hoe ze dit vertelde). De haaien komen ook net uit winterslaap en die worden gevoed (ze zijn trouwens het gevaarlijkst net na de winter, dan denken ze eerst “nu moeten we paren” en nadien als dat voorbij is “ah zullen we maar even eten zeker”). Hongerig zijn ze nu niet, maar de duikers zijn wel niet zo gerust als ze iets te laag komen zwemmen. Nu ja, een Port Jackson haai die bijt laat zuigplekken achter. De roggen zijn moeilijker, want door hun onlogische bouw (ogen boven, mond onder) zien ze hun eten niet en zijn het nogal onpropere eters die af en toe eens de duiker bijt. De schildpadden zijn inventiever, als ze nog honger hebben, gooien ze gewoon de emmer omver en steken ze hun kop erin, slimme beestjes. De pinguins zaten boven, stinken en maken een irritant geluid. Ze komen in het wild voor in Manly, maar ik heb ze niet gespot.

Penguins

Penguins

IMG_0779 IMG_0777 IMG_0775

Zeepaardje

Zeepaardje

Koraalduivel

Koraalduivel

Turtle

Turtle

Mmmmmm...

Mmmmmm…

Rog

Rog

IMG_0753

’s Middags dan maar gewoon wildweg een wandeling gemaakt in Manly richting Sydney Harbour National Park. Ik had geen plan, dus geen idee hoe lang dit zou duren en hoe ver ik zou verdwalen. Maar een stel Duitsers liepen ook verloren te kijken op hun plan, dus ik was tenminste goed bezig door gewoon mijn gevoel te volgen. En eindelijk kom ik uit aan het North Headland. Magnifiek uitzicht op de City, Manly, Vaucluse, de Harbour en de Pacific/Tasman Sea. Zo’n rotsformaties vind je niet in België (Cap Blanc/Gris Nez in Frankrijk komen er het dichtst bij :D). Je zou je niet meer in de Sydney Metropolitan Area wanen, maar dit is het wel. Veel groen, een compleet vuurverbod en af en toe eens iemand die langskomt. De helse klim omhoog was het dus waard. En dan terug naar beneden – want ik wist niet dat er een bus reed, tot die ineens passeerde en ik hem miste (en 3 uur wachten zag ik niet zitten).

IMG_0848 IMG_0841 IMG_0828 IMG_0803 IMG_0798

’s Avonds nog even in The Rocks Museum geweest, waar ik opnieuw Nederlands hoorde. En nadien was het barbie-time. Gezellig op het dakterras BBQ-en, alhoewel het wat frisjes werd na 8u. Een vettig accent uit Tamworth, Aussie English uit Melbourne en vernederlandst Engels uit … Nederland.

De volgende dag was het opnieuw tijd voor Manly, en dit maal het strand. Prachtige dag met verfrissend water en veel mensen met hetzelfde idee. De frigoboxen bij de hand en bakken maar. Na de middag wou ik wel de Manly Scenic Walkway doen, maar ik heb me beperkt tot de Corso en de vele shops die hier aanwezig zijn. Rip Curl, Billabong, Quiksilver, O’neill, het is allemaal aanwezig. Alles is in vergelijking met Europese prijzen, goedkoper, ook omdat ze het hier iets beter kunnen gebruiken dan wij. Er stond een mooi kerstpakket in de aanbieding (wallet, tee & cap) dus dan maar gekocht, want ik had een hoofddeksel nodig 😉 (en dat kwam later nog heel goed van pas).

Note: ijsjes zijn hier dubbel zo duur als in België ($4,95 – 6,50 per bol).

’s Avonds voor het eerst ook de stad by night bezocht. En dit kwam goed uit, want 29/11 was zoals reeds gezegd, Christmas Kick off. En in Darling Harbour hoort daar vuurwerk bij, iets wat ze standaard elke zaterdag doen, reden of geen reden). En hoe kan het ook anders: “I don’t want a lot for Christmas, There is just one thing I need, I don’t care about the presents, Underneath the Christmas tree. I just want you for my own, More than you could ever know, Make my wish come true, All I want for Christmas, Is you, you yeah.” Gevolgd door een ode aan alle Christmas Carols van “Jingle Bells” tot “Let it Snow” (you wish, Aussies) en van “Winter Wonderland” tot “Santa Claus is coming to town”. Prachtig vuurwerk, dus dat beloofd voor nieuwjaar en de “HoHoHoHoHo” op het water maakt de sfeer compleet (bij 24°C).

IMG_0909  IMG_0885 IMG_0883

Circular Quay

Circular Quay

Santa Fest

Santa Fest

IMG_0866 IMG_0873

Martins Place X-mas Tree

Martins Place X-mas Tree

IMG_0880

En omdat ik ook eens de harbour wil zien by night, een ferry genomen en genoten. Zelfs op Fort Denison is er een feestje aan de gang (een fort kleiner dan het Gravensteen in het midden van alleen maar water). Overal waar je loopt, kijkt, binnengaat, daar feesten ze. Die Australiërs toch, zo uitkijken naar het weekend :p …

Zondag, rustdag. Hoefde ook niet veel te doen want het was wel heel slecht weer (regen, regen en nog meer regen, precies of ik was terug thuis). Dus op maandag dan maar de South Head gedaan (als aanvulling op de North Head in Manly). Hier vooral een mooi uitzicht op de harbour en de city in de verte. Wat hier ook staat is een vuurtoren (de tweede die ik zie in mijn 2 weken Australië). Deze is minder mooi dan Barrenjoey lighthouse, maar wel een stuk dichterbij (alhoewel, Watsons Bay is nu niet de meest efficiënt bereikbare locatie in Sydney met slechts elk uur een ferry en de bus is geen optie door het vele verkeer). En de South Head, daar vind je ook Lady Bay, een legaal naaktstrand. Vreemd genoeg ligt het vlak aan de legerbasis en blijkbaar wordt er onder de Aziaten een soort van tours aangeboden om het vele volk op het naaktstrand te aanschouwen (en foto’s maken dat die Chinezen/Japanezen/watdanook doen). Voor de rest is in Vaucluse weinig te zien, het is een woonwijk voor de filthy rich (het Sint-Martens-Latem van Sydney). Nadien nog even een post office gezocht om postzegels te kopen voor de eerste lading kaartjes. Toen ik de prijs van de postzegels te horen kreeg dacht ik wel even: “die worden in first class verzonden zeker”. Maar ze moesten toch ooit eens verstuurd worden, want kerstgroeten uitbrengen en krijgen na kerst is een beetje zot (btw: let me know if you got them, they were sent by Post Australia on 1 December).

DSCF2691 DSCF2695 DSCF2699

Vaucluse View

Manly Beach

En om Middle Head niet te negeren, doen we die ook maar op dinsdag. Dit is veruit het meest afgelegen deel van Sydney, een bus om het uur. Hier komt ik dan ook het eerste echte “wildlife” tegen, namelijk hagedissen (in alle groottes). Eerlijk gezegd is dit wel veruit de minst mooie locatie om te wandelen, naast hagedissen heb je hier eigenlijk niets (zelfs de uitzchten op de haven zijn niet zoals op het North en South Head).

DSCF2703 DSCF2701 DSCF2704 DSCF2709 DSCF2711

Dus een samenvatting, North Head prachtig om te wandelen en geregeld mooie uitzichten (locals en toeristen), South Head korte wandelingen maar wel mooie uitzichten (veel Aziaten), Middle Head (bomen en een militaire basis en ook hier een legaal naaktstrand). Zouden die naaktstranden voor die militairen zijn tijdens hun vrije uurtjes??? :p

Op de terugweg dan maar eens een tip van een Australische opvolgen, de ferry nemen naar Milsons Point. Hier ligt Luna Park (iets wat een pretpark moet voorstellen) en kan je vooral prachtige foto’s maken van zowel de Harbour Bridge als Sydney Opera House, en dat op 1 foto. Hier had een moslimschool blijkbaar ook van gehoord want het was een meute van witte hoofddoeken, iets wat niet zo vaak voorkomt in Sydney. Ohja, en voorheen het Belgian Beer Heritage Cafe opgezocht. Hier een Leffe drinken, mag wel eens na al dat water (wat je hier gratis krijgt op café, restaurant en onderweg via drinkfonteinen). Ook is mijn TFN aangekomen, dus de administratie zit er bijna op, juist nog Medicare regelen komende maandag.

DSCF2720 DSCF2721 DSCF2731 DSCF2730 DSCF2722

And why not, celebrate my birthday for the very first time abroad (eens wat anders dan studeren of examens). En dit vieren we door veel te vroeg wakker te worden en op een veel te hete en vochtige dag de Bondi to Coogee walk te doen. Gelukkig is die wandeling het waard (en je doet hem ook op eigen tempo). Maar aan het einde was ik toe aan wat verkoeling en wat is dat nou? Een strand? Uiteraard want Coogee is net als Bondi, Tamarama, Bronte, Clovelly en ga zo maar door een stadsstrand aan de Tasmanaanse Zee/Pacific. Moet wel zeggen, de golven waren hier wel een stukje hoger dan in Bondi.

DSCF2753 DSCF2751 DSCF2750

Tamarama Beach

Tamarama Beach

Bronte Beach

Bronte Beach

DSCF2748

Bondi Icebergs

Bondi Icebergs

Een kerkhof aan zee

Een kerkhof aan zee

Aan datzelfde kerkhof

Aan datzelfde kerkhof

Coogee Beach

DSCF2794

DSCF2765 DSCF2788 DSCF2790

Dit was het dan voor Sydney, volgende stop is de Blue Mountains. Die zijn voor mijn “verlengde” weekend (donderdag – zondag). Nadien nog een korte stop in Sydney en dan op weg naar het zuidelijker deel. En niet getreurd, Sydney wordt nogmaals aangedaan in de allerlaatste dagen van 2014. Want hoe je het ook draait of keert, eens in Australië wil je het grootste NYE spektakel op aarde niet missen.

Leuke opmerking: de voorbereidingswerken voor NYE2014 zijn ook officieel gestart. En komend weekend is er de Variety Santa Fun Run, zotten die lopen in een kerstmannenkostuum in temperaturen van 32°C in de blakende zon, maar voor het goede doel 😉

Woensdagmiddag
Voor het water ineens losgelaten werd, stoorden de Sydneysiders zich ook niet aan wat druppels of een beetje regen totdat de stad volledig werd bedekt met een gitzwart gordijn van wolken. Toen werd plots de hemel in sneltempo verlicht met flitsen en gingen de sluizen in een ruk open, alsof de hele harbour werd uitgegoten over de stad. Toen ook het klankspektakel van start ging, was het hek helemaal van de dam. Duizenden mensen die van hun werk kwamen, moeten in sneltempo de regendruppels ontwijken, thans proberen want er is geen ontkomen aan. Als ook de voertuigen voorbijrijden, krijgen ze ineens ook nog water over zich dat reeds was neergekomen op de grond. En ja, ook ik moest slechts 50 meter overbruggen tot ik in het hostel was, maar ook ik werd niet gespaard. Drijfnat door slechts 5 seconden in de open lucht door te brengen. Gezegend zijt gij op uw verjaardag!