Walking in a winter wonderland (Triangle: Wollongong – Canberra – Narooma)

UPDATED VERSION: PICS ADDED

Hoi beste lezertjes,

Dit is het eerste blogbericht waarbij ik nieuwe verhaaltjes uit een nieuwe omgeving kan vertellen, met dank aan de auto die ik vorige keer kocht.

Uiteraard zijn daar attributen voor nodig zoals een matras, wat kookmateriaal en belangrijkst, een gps. Die kost hier zo’n 68 dollar, spotgoedkoop dus, en kan ik gebruiken in heel Australië en Nieuw-Zeeland. En nog beter, de stem en bediening zijn ook in het Nederlands, al is zijn uitleg soms wat onduidelijk.

Terug bij de auto dan. Deze bracht me tot in Wollongong, de eerste grote stad ten zuiden van Sydney (65 km). Hoewel de afstand bijzonder klein is, duurde de rit ruim 2 uur, wat nog maar eens getuigt van hoe Australiërs aan hun auto verknokt zijn aangezien de avondspits al om 14 uur van start ging. En omdat mijn gps niet zo heel duidelijk verwoorde wat ik moest doen, belandde ik in het Royal National Park. Helaas had ik niet gezien dat hier voor betaald moest worden (en aangezien ze hier ook geen betaalhokjes hebben zoals in de rest van de wereld) waardoor ik dus maar even moest mailen naar de bevoegde instantie met de vraag of ik hier überhaupt voor moest betalen en of dit achteraf nog kon. Gelukkig kreeg ik snel antwoord waaruit bleek dat ik niks moest betalen.

Uiteindelijk ben ik in Wollongong geraakt. Wollongong is een kleine stad en leeft vooral van haar haven met nogal zware industrie. Nu het heeft ook enkele mooie stranden, waar helaas het uitzicht langs de zuidkant niet zo aantrekkelijk is door die industrie. Maar gelukkig zit die voldoende ver verwijderd van de bewoonde delen om er toch een leuke stad van te maken. Wollongong is doorgaans wat te vergelijken met Merelbeke, veel bewoning en een duidelijke kern met alle cafeetjes, pubs, restaurants en winkels. Maar in één opzicht verschilt het er toch duidelijk van: het strand. Aangezien ik bijzonder vroeg wakker was na een nachtje in de auto slapen (5 uur), besloot ik maar naar het strand te rijden. Ongelooflijk maar waar, er zijn al mensen wakker en aan het sporten (de nationale bezigheid ’s ochtends en ’s avonds). En hoe dichter het bij 6 en 7 uur komt, hoe meer volk er aan het joggen of lopen is. Veel zweten zal er niet geweest zijn, want het was nog wat frisjes op dat uur met redelijk wat wind. Ook de golven waren bijzonder wild, en dat levert prachtige beelden op als een golf wordt gebroken door de golfbreker. Maar daarnaast beschikt de stad ook over twee vuurtorens waarvan er eentje is die eenzaam op het puntje staat en alleen door 3 kanonnen wordt omringd. Dit is uiteraard te vinden op het stadstrand, maar een veel mooier strand is het North Beach. Hier heb je een prachtig stukje natuur aan de oceaan. En ernaast ligt het zwembad. Er loopt zelfs een pad door dat door weinig mensen wordt gebruikt en uitgeeft op een prachtig stukje duinen waar niemand je ziet en jij toch een ongelooflijk uitzicht hebt op de oceaan en de natuur (iemand zin in een romantische picknick, dit is de geschikte locatie).

DSCF2882 DSCF2887 DSCF2891 DSCF2899 DSCF2903 DSCF2905 DSCF2910

Erika, Wollongong is vanaf nu Belgisch grondgebied :)

Erika, Wollongong is vanaf nu Belgisch grondgebied 🙂

Nu omdat mijn gsm er de brui aan gaf, zat internetten er niet meer in, dus dan maar met de iPad naar de McDonalds (die vind je hier in voldoende aantallen in de steden). Alleen had hier de wifi wat meer moeite waardoor ik nog niet veel verder kwam.

’s Middags had ik een infosessie in Homebush (Sydney) dus de weg terug naar de grootstad. By the way, het links rijden en alles omgekeerd doen gaat verbazend vlot. Maar de afstanden zijn hier zo groot en onderweg zie je alleen maar bomen dus is helemaal alleen rijden maar een saaie bedoening. Daardoor zie je maar hoe snel je de hostelsfeer en de babbeltjes mist.

BTW: overal in NSW zie je regelmatig het bord “Stop, Revive, Survive”, hoor je regelmatig de spot “don’t trust your tired self” en wordt ook via camera’s in de gaten gehouden of je afwijkend rijgedrag vertoont. Ze zijn zich er dus van bewust dat deze wegen saai zijn en je dus moe maken. Dus elke 2 uur stoppen is hier meer mentaliteit dan advies.

Omdat Wollongong nu niet zodanig groot is – ze hebben hier wel de lokale en grotere versie van Technopolis, dus dat staat op mijn verlanglijstje – besloot ik dan maar naar nog wat zuidelijkere gebieden te trekken. De keuze was ofwel inlands naar Canberra ofwel zuidwaarts via de kust naar Batemans Bay. Ik heb nog 2 weken voor ik in Sydney terug moet zijn voor het grootste nieuwjaarsvuurwerk ter wereld, dus kan ik nog heel wat bezoekjes doen aan de steden/dorpen in New South Wales en de Australian Capital Terrirtory.

Het is uiteindelijk Canberra geworden en de terugrit via Batemans Bay zo naar het Sydney (met regelmatige stops op de mooiste en interessantste plekjes).
De weg naar Canberra is – om het te omschrijven – lang met heel veel maar echt heel veel bomen. Af en toe komt er een “road” uit op de snelweg of zie je eens een bordje met een stadsnaam op voor de volgende afslag. Op de 290 km die ik reed van Wollongong naar Canberra heb ik denk ik slechts een 15-tal echte afslagen gezien en een 4 of 5 tankstations. Het verkeer is rustig en dus heel aangenaam om te rijden.

Onderweg ook even gestopt in Goulburn, de oudste inlandse stad van Australië. Het heeft wat weg van een Amerikaans stadje in het binnenland. Gezellig, iedereen kent elkaar (ook al zijn er 21.000 inwoners) en toch authentiek. En omdat het zondag is, gaat iedereen naar de kerk. Een beetje vreemd daarbij is dat de winkels wel open zijn op de zo heilige rustdag. De stad heeft een mooi openluchtzwembad, een skatepark, een kathedraal, een reuzeschaap, een oude watercentrale en tal van andere bezienswaardigheden. En het is de stad van de roos, dus een rozentuin kan niet ontbreken. Tal van verschillende soorten en elk met een eigen geurenpalet. En leuk weetje, de stad zendt dit jaar een team om deel te nemen aan een watersportwedstrijd (ik dacht surfen of zeilen) terwijl ze hooguit een rivier hebben en meer niet.

DSCF2928 DSCF2929 DSCF2932 DSCF2933 DSCF2935 DSCF2938 DSCF2942 DSCF2946 DSCF2954

In Canberra viel het direct op, alles is hier gebouwd in cirkeltjes. Een beetje lastig om er vlot je weg te vinden op een zo kort mogelijke manier maar goed, het is een groene hoofdstad die eerder aanvoelt als een stad zoals Hasselt in plaats van een hoofdstad zoals Parijs, Londen of zelfs Brussel. Veel hoogbouw staat hier niet, enkel in en rond het CBD vind je wat hoogbouw maar dat is het. En eigenlijk is dat best plezant, want zo behoud je het zicht op de Black Mountains en Lake Burley Griffin. En dit laatste is een van de leukste troeven van deze stad. De stad is rondom dit meer gebouwd en het speelt dus een centrale rol. Er zijn twee hoofdslagaders over het meer die samen met een laan in het noordelijk deel van de stad de driehoek vormen waarin alle belagrijke gebouwen liggen (Parliament, Australian National Library, Questacon, Anzac Memorial, …). Het verkeer is overdag wel wat drukker en er lopen wat mensen op straat, maar ’s avonds na 19u rijdt er nauwelijks nog iemand rond en loopt er ook niemand meer buiten. ACT-ers zijn duidelijk niet de mensen die ’s avonds graag op stap gaan.

En uiteraard, er valt niet aan te ontsnappen, zoals over de hele wereld gekend is, werd in Sydney, waar ik enkele dagen geleden verbleef, op één van drukste plaatsen in het CBD een gijzeling gepleegd. Martin Place is een van de plekken waar je langskomt en zeker in de kerstperiode aangezien hier de kerstboom van Sydney staat en ook iedereen zijn kerstinkopen doet. Hoe ook, per bus, te voet, met de auto of met de trein, Martin Place kom je tegen. Vandaar dat het ook zo sterk op de voet gevolgd werd, en ook doordat Seven Network haar nieuwsstudio heeft op Martin Place en ze er dus als eerste bijwaren. Voor de meeste Australiërs was dit “shocking” en het werd volop in nieuwsvorm uitgezonden (via tv – op alle zenders, via radio of online) en al zeker in Sydney en Canberra (het politieke hart van het land). Of zoals een local uit Canberra zei: “He’s a guy who definitely doesn’t like his chocolate today.” Normaal zou ik vandaag de politieke en ambassadewijk bezoeken, maar die heb ik eventjes verschoven naar de dinsdag.

Die dag deed ik de National Library, Questacon (het nationale Technopolis), National Gallery en High Court of Australia. Questacon was de leukste (en ook enige betalende attractie) maar er liepen massaal veel kinderen rond die op schooluitstap waren. En die mij probeerde uit te leggen hoe de experimenten werkten, een jongen van 24 met reeds 2 diploma’s in de wetenschappelijke sector 😉

En op dinsdag werd dan duidelijk wat er zoal was gebeurd in Sydney. De NSW police was het na 16 uur zat en drong het café binnen waarbij uiteindelijk 3 van de 18 mensen (17 gegijzelden en 1 dader) om het leven kwamen. Vreselijke tol, waardoor alle vlaggen in het land halfstok hangen. Ook vormt er zich een bloementapijt aan Martin Place.

Ik heb zelf ook nog wat van de stad verkend samen met mijn Nederlandse roommate. Onder meer het parlement en de National Archives kwamen aan bod. Vreemd om zo’n groot parlement te zien voor een land met slechts 20 miljoen inwoners.

De dag nadien was mijn laatste volledige dag in Canberra en die dag kon je de fietsen aan de halve prijs huren. Eerst en vooral, de fiets was rotslecht. Een constant gepiep en geen versnellingen en vooral er zat een automatische achterrem op, waardoor je dus telkens bij het uitrijden en je voeten dus stil houdt, automatisch afremt als je de pedalen in de omgekeerde zin beweegt. Verschrikkelijke rit maar gelukkig was het uitzicht de moeite waard. Tijdens de rit kwam ik ook onrechtstreeks langs het National Museum of Australia. Een speciaal gebouw, artistiek maar mooi en gevuld met kunst en info over Australië (lokale bevolking, de ontdekking, de kolonisatie, bosbranden, natuur,etc.). Maar ik ben geen museumman, dus bleef ik hier ook niet zo lang binnen en vooral, de tocht langs het meer was nog maar 5% afgewerkt. Voor een hoofdstad te zijn, is hier toch wel meer groen dan gebouwen te zien. Fiets 5 minuten uit het CBD en je bevind je in een groenzone.

TIP: een tocht rond het meer duurt met de fiets ongeveer 2 uur, te voet duurt deze 7-8 uur.

BTW: wist je dat Australiërs er rotsvast van overtuigd zijn dat het continent Antarctica hun territorium is. Precies of hun land nog niet groot genoeg is, eisen ze nog even een ander continent op, wat natuurlijk niemands eigendom is en alleen stukken ervan geclaimd worden door verschillende landen (Noorwegen, Rusland, Australië,…) voornamelijk voor hun onderzoeksbasissen.

CNB1 CNB3 CNB5 CNB8 CNB11 CNB14 CNB15 CNB20 CNB23

National Library

National Library

Een hele hoge fontein

Een hele hoge fontein

DSCF3014

Look a cannon that looks like a Pinokio

Look a cannon that looks like a Pinokio

DSCF3021 DSCF3022 DSCF3023

National Museum Australia

National Museum Australia

IMG_1040 IMG_1043

Old Parliament House

Old Parliament House

Parliament House

Parliament House

IMG_1062

Senaat

Senaat

Anzac Memorial

Anzac Memorial

IMG_1114 IMG_1115

De volgende halte was Batemans Bay, de dichtstbijzijnde stad aan de oceaan voor inwoners van Canberra. Een bijzonder karakterloze stad. Buiten een baai en een shoppingcenter (een heel klein) is hier bijzonder weinig te zien of te beleven. Ze hebben een Macca dus het zal wel min of meer een belangrijke plaats zijn, alleen ik zie het niet. Dus buiten een mooie tocht langs het water en de nodige inkopen in de plaatselijke Woolies, Aldi en K-mart, ben ik hier niet zo lang gebleven. En aangezien het dan toch bijna avond was, maar even mijn eerste free camping gedaan – Waldrons Swamp Rest Area. Een behoorlijk rustige locatie langs de Princess Highway met een toilet en (ondrinkbaar) water. Nu dat laatste was toch alleen maar om de afwas te doen, dus hoefde dat nu ook niet drinkbaar te zijn.

IMG_1124 IMG_1128 IMG_1132 IMG_1137

De volgende ochtend lekker ontbeten, de afwas gedaan en vervolgens vroeg een Queenslander me waar er goede fishing spots waren. Hij ging er vanuit dat – omdat ik alleen rijd – ik een New South Welshman was en dus de lokale visplaatsen ken. Helaas, geen visliefhebber en geen local. Dan maar de weg op naar Narooma, tot dan toe mijn zuidelijkste plekje van Australië. Dit was ook mijn eindstop alvorens ik terug noordwaarts rijd om de Sydney NYE 2014 celebrations te bewonderen. Ik heb nog 1 week te gaan alvorens ik er moet zijn dus kan ik op een rustig tempo terug rijden (het zijn tenslotte 394 km).

Narooma is in vergelijking met Batemans Bay een veel mooier dorpje en eerlijk, ook een van de mooiste die ik tot nu toe heb gezien. Al kan dat laatste snel veranderen aangezien ik er nog maar 1 maand ben. Het is klein en bescheiden maar heeft een mooie wandelroute, prachtige stranden en ook goede vislocaties en helaas ook viswinkels (en daar stinkt het ook soms naar). En normaal komen hier ook zeehonden rusten, maar die heb ik niet gezien. Wel surfers en daar kon ik nu een mooie foto van nemen (het wordt dus hoog tijd dat ik het zelf leer). Ook vind je hier een mooi golfterrein en een rots met het Australisch vasteland in – of zoals het noemen, Australia Rock. Dit ontstond toen een schip dat aangemeerd lag, een gat maken in de rots met als gevolg toevallig de vorm van Australië (zonder Tasmanië en al hun kleine eilanden). Ook een toffe kerk die een authentiek karakter heeft. En heel veel lege stranden op de zuidkust van NSW. Nauwelijks of zelfs geen mensen.

BTW: niet zo heel ver van hier (in noordoost Victoria) zijn er bosbranden, terwijl hier het risico minimaal is. Ook rond Perth woeden hevige bosbranden, maar dat is nog een heel eind van hier.

IMG_1139 IMG_1144 IMG_1149 IMG_1153 IMG_1165 IMG_1170 IMG_1177 IMG_1183 IMG_1201

Australia Rock

Australia Rock

IMG_1209 IMG_1217 IMG_1225 IMG_1233

No danger

No danger

IMG_1237

Na Narooma, was het tijd om nogmaals te freecampen. Ditmaal was het de beurt aan Bodalla Park Forest Area. Een plots bordje wijst je erop dat het hier afslaan is, maar ik zat al iets te ver, dus terugkeren maar. Een heel rustige locatie, veel ruimte en zelfs de mogelijkheid om er te bushwalken, wat ik ook heb gedaan. Je komt uiteindelijk uit bij een groot meer en het is een leuke manier om de beentjes te strekken. Terug op de kampeerplaats waren de Duitse meisjes al vuurtje aan het stoken en hout aan het sprokkelen uit het Nationaal Park, wat jammer genoeg wel verboden is. En maar stoken, de vlammen rezen op en af en toe liep er eens een vuurtje weg van de stookplaats, gelukkig doofden ze het en was er een minimaal risico op brandgevaar. Jammer genoeg was hier een oh-zo-gezellige vogel die heel de tijd van zijn neus stond te maken om voedsel te krijgen (wat natuurlijk niemand doet want het is verboden). En ’s ochtends bij het ochtendgloren was hij daar weer.

Vervolgens Potato Bay opgezocht, wat blijkbaar in het nationaal park zou liggen. Veel zand en veel bomen, maar geen bushwalkers route gevonden. Dus maar de kust afgewandeld en dat leverde mooie kiekjes op.

En op de weg van Potato Bay naar de Princess Highway heb ik ook mijn eerste 1-meterlange reptiel de weg zien oversteken. Gelukkig voor hem/haar was ik het enige voertuig en reed ik traag genoeg opdat ie rustig kon oversteken. Prachtig beest (het leek het best op een varaan, hoewel ik natuurlijk niet zeker ben)! Jammer dat er geen wallaby overstak, want daarvoor waarschuwt een bordje hier wel. Die zou ik graag eens in het wild zien. En net nadat ik dit schreef, kreeg ik met behulp van een groepje Nederlandse jongeren, een echte kangoeroe te zien. Heel erg op zijn hoede maar zeker niet mensenschuw. Grazend langs de rest area zonder schroom. Heel leuk om te zien. Ook een Duits koppeltje stond te kijken naar dit eenzame beestje. Alleen voor een groepje Fransen was het niet interessant genoeg, die bleven lekker doorluisteren naar de radio.

IMG_1269 IMG_1280 IMG_1297 NSW6 Waldron Swamp Area20

Aangezien ik nu beschik over een boekje met alle nationale parken van NSW – en dat zijn er veel – en dus ook de toegangsprijzen weet, besloot ik maar om er eens eentje te doen. Eisen: er moet water zijn, de tracks niet te lastig en vooral niet te ver van mijn startlocatie. En het werd dan maar Murramarang National Park met een toegangsbedrag van $7. Aangezien een jaarpas voor alle parken $190 kost en ik ze nooit allemaal ga doen, laat staan zolang in NSW blijven, besloot ik dus maar alleen dit park te doen. Nu het ticketje kopen was nog niet zo evident. Eerst en vooral stond de ticketmachine pas aangegeven als je het park weer uitrijdt, terwijl je het net moet kopen als je binnenrijdt maar daarenboven waren de parkwachters in de verste verte niet te bespeuren. Dus maar even wachten. En toen kwamen ze, vroeg ik een dagpas en gaf hij me een single park annual pass van $22. Ik dus vriendelijk vermelden dat ik de dagpas van $7 wil en niet het hele jaar dit park wil bezoeken, en toen kwam het moeilijke, het ticketje afdrukken en het geld teruggeven (want hier kunnen ze nog niet zo heel goed tellen J 22-7 = 14 of is het nu iets anders?). Nu prachtig park, met een azuurblauwe kustlijn, parelwit strand (met zeegras en zeewier op), een groot meer en tal van bomen (had je nu wat anders verwacht?). Eerst even de strandwandeling gedaan, met magnifieke foto’s als resultaat. ’s Middags dan de bushwalk langs het meer. Hoewel er staat dat je het meer rond kan, loopt het pad maar langs een kwart van het meer en stopt het aan de weg. Dus maar terugkeren om nog even aan het strand te liggen. Keep on dreaming dude, was het daar serieus aan het waaien terwijl je aan het meer niks gewaar wordt van die wind. Dus dan maar geen duikje in het zeewater of even snorkelen. Nee , blijf maar gewoon op het strand liggen om even gezandstraald te worden. Dus vroeger dan verwacht het park verlaten. En dan nog even op zoek naar de volgende nachtstop. Die lag nog een eindje ervandaan, niet zo ver van Jervis Bay. Valt dit tegen zeg, hier zal het slapen worden in de auto in plaats van in mijn tentje. En helaas ligt het ook pal naast de Princess Highway, maar so be it, het is tenslotte gratis. En woensdag, dan kan ik uitrusten in het hostelletje in Wollongong (waar ik 2 weken geleden deze trip begon). En zondag, dan staat mijn laatste week in Sydney te wachten – van dit jaar, want daar vier ik dit jaar de overgang van oud naar nieuw met een spectaculair groots vuurwerk.

IMG_1355 IMG_1372 IMG_1373 IMG_1377 IMG_1380

Maar voor het woensdag is, komt er nog een dinsdag en een maandag. En die laatste was de dag om Nowra en Kiama te bezoeken. Nowra ligt nogal wat landinwaarts en het was er beduidend warmer dan aan de kust. En toen hoorde ik de weersvoorspelling voor de oostkust: een hele week vol onweer en stormen. Hoe zeggen ze dit, vrolijk kerstfeest, al zal het dit jaar niet wit of zonnig zijn, maar een traditionele Belgische kerst met regen :p … Nu terug naar Nowra, het ligt wel prachtig aan de rivier en je kan er een leuke wandeling maken, maar meer is hier nu echt niet te doen. ’s Middags was het dan tijd voor Kiama, wat volgens Lonely Planet de mooiste stop langs de zuidkust is. Het is inderdaad een leuk dorpje/stad met een authentieke winkelstraat en een onwijs mooie kustlijn (die vooral uit rotsen bestaat en wat noordelijker uit het zandstrand). En wat vind je hier ook, een blowhole – een gat waar je even kan blowen 😉 – een gat waar bij hoog- en springtij het water hoog opspuit. En helaas toen ik even verder de rotsen opwandelde begaf mijn teenslipper het – en het is behoorlijk pijnlijk om die eind terug te wandelen op van die kleine steentjes. Gelukkig kon ik het herstellen als ik terug was en verder wandelen naar de Cathedral of the Sea (of hoe dat ook heet). Oke, het heeft wat weg van een op schaal uit-rotsen-geërodeerde kathedraal maar verder is hier alleen maar een strand (en laat het nu net zeer zwaar bewolkt zijn en behoorlijk fris). Tenslotte nog even naar de riviermonding wat verderop en dan zit mijn dag er alweer op. Op naar Wollongong, voor een dagje strand liggen, de stad zelf verkennen en tenslotte ook nog eens een hostel op te zoeken.

IMG_1393 IMG_1397 IMG_1408 IMG_1413 IMG_1420 IMG_1424 IMG_1431 IMG_1436 IMG_1445

En op de dag voor kerst – waarop in België typisch kerstavond wordt gevierd – worden hier massaal de kerstjingles afgespeeld (zelfs “I’m dreaming of a white Christmas” en “Let it snow”), krijg je extra vroeg de kans om nog allerlaatste shoppingavonturen te beleven en kan je ’s avonds kijken naar Carols at the Domain. En waarschijnlijk is hier hun traditionele kerstmaal een BBQ (thans volgens de radio), maar evengoed lusten ze hier een hammetje of een kalkoentje (of misschien een opgevulde kangoeroe, omdat ze hier toch graag volledig omgekeerd zijn).

Weetje: Ondertussen al ruim 1200 km gereden op anderhalve week tijd. Het wordt hoog tijd dat ik werk zoek, anders zal dit avontuur snel aan een einde komen, en dat wil ik natuurlijk nog niet. Dus na de Australian Open wil ik vollebak aan de slag gaan.

Tot zover dit langere verhaal, want zonder wifi kan ik natuurlijk niet posten. Dus bereidt jullie maar voor, want er zullen er nog wel volgen die maar om de 2 à 3 weken gepost zullen worden.

See ya mates and have a Happy X-mas!

IMG_1448

Sorry voor de schrijffouten in de eerste versie en voor het ontbreken van de foto’s (tja, je hebt hier wifi voor nodig en dat had ik niet).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s