Welcome to the Sunshine State – noord Queensland

Eindelijk was het zover, we reden Queensland binnen vanuit de Northern Territory. Deze staat had ik als laatste bewaard (hoewel ik twijfel om nog naar Darwin te vliegen en de westkust te ontdekken). Hier kon ik eindelijk snorkelen, duiken, genieten van prachtig weer en tal van andere activiteiten. En voor het eerst in mijn leven zit ik in de tropen. Want inderdaad, zoals reeds beschreven ligt net boven Alice Springs de steenbokskeerkring. De eerste stad op de route was Mt Isa. Een echte industriestad met immense mijnen. Gezellig om er even te vertoeven (alhoewel het er 40°C was). En bovenop de lookout kreeg je ineens ook alle afstanden te zien naar andere steden in de wereld. En de afstanden zijn onwaarschijnlijk.

Look how far everything is :p

Look how far everything is :p

Mt Isa

Mt Isa

Welcome to Queensland (een van de lelijkste welkomstborden ooit)

Welcome to Queensland (een van de lelijkste welkomstborden ooit)

Mijnen van Mt Isa

Mijnen van Mt Isa

Heeeeeeel diep

Heeeeeeel diep

Vervolgens ging de trip door enkele saaie dorpjes zoals Cloncurry, Julia Creek, Hughenden en Richmond (waar een dinosaurus je verwelkomt en waar je fossielen kan zoeken). En na deze saaie dorpjes besloot ik gewoon in een stuk door te rijden naar de volgende grootstad, Charters Towers. Het was al donker, dus we konden moeilijk de pracht van deze stad waarnemen, maar toch enkele foto’s genomen. En een ontmoeting met een dronken (of high) aboriginal pikten we ook nog mee alvorens we onze tent neerzetten op een freecamp verderop.

Kronosaurus (Richmond, QLD)

Kronosaurus (Richmond, QLD)

Richmond (QLD)

Richmond (QLD)

Charters Towers

Charters Towers

Charters Towers

Charters Towers

Charters Towers

Charters Towers

En dan reden we door naar Townsville, de eerste stad met oceaan sinds Port Augusta. En deze stad is gewoonweg prachtig. Veel zon, 35°C en een wondermooi uitzicht. En zoals gewoonlijk zoek je het informatiecentrum op om meer te weten te komen over deze stad. Veel unieke gebouwen die je doen terugdenken aan de beginjaren. En in het informatiecentrum ontzettend vriendelijk personeel. Dus na deze info trokken we door de stad, maakten wat foto’s en reden naar het hoogste punt, Castle Hill. Wat een uitzicht! Een 360° view over de stad en een mooie kijk op Magnetic Island. Na de middag trokken we naar het strand om een duik te nemen ter verfrissing. En helaas is april nog steeds “stinger season” dus moet je zwemmen in de door netten begrensde delen van de zee. Maar het water, dat 27°C was, was voldoende voor ons. Snorkelen kan je er toch niet aan de kust want er zijn geen koraalriffen.

Overview Townsville (Castle Hill)

Overview Townsville (Castle Hill)

Townsville

Townsville

Townsville

Townsville

Townsville

Townsville

IMG_5334 IMG_5340 IMG_5341 IMG_5347 IMG_5351

De volgende dag waren we vroeg uit de veren voor Magnetic Island. Normaal zouden we de markt ook doen, maar door tijdsgebrek kwam het er niet van. Nu ik doe de markt later dit jaar wel eens, want ik vind de stad super. Op Magnetic Island kregen we volop zon, een zee van 29°C en helaas een trage bus. Nu voor 35 dollar (ferry + bus) wouden we wel zoveel mogelijk genieten van het eiland, dus startten we in Horseshoe Bay, waar een markt was. Vervolgens deden we een wandeltocht en spendeerden we een uurtje op een prachtig afgeschermd strand met afgestorven koraal . Daarna Arcadia en als afsluiter Picnic Bay met de pier. De zonsondergang bracht mooie kleuren mee en daar hadden we een mooi overzicht over Townsville. Na 4 uur in het water gespendeerd te hebben en 5 uur op het land, was het tijd om terug te keren naar Townsville en door te trekken naar Mission Beach.

Magnetic Island (Horseshoe Bay)

Magnetic Island (Horseshoe Bay)

Magnetic Island

Magnetic Island

Magnetic Island (Arcadia)

Magnetic Island (Arcadia)

Na een freecamp overnachting, kwamen we aan in Mission Beach, deel van de Cassowary Coast. Hier zou je cassowaries moeten zien, maar toen wij er waren, waren ze spoorloos verdwenen. Nu Mission Beach is een mooi dorp met een magnifiek strand. Hier kan je stingers in de zee tegenkomen, zoals de Box Jellyfish en de miniversie met de moeilijke naam, maar ook krokodillen. Nu, geen van al die dieren kwamen we ook echt tegen, dus daar zijn geen foto’s van. Na onze zwempartij tussen de netten, keken we naar de skydivers die landden op het strand. Prachtige locatie om neer te dalen.

Na Mission Beach reden we verder richting Cairns, waar we voor het eerst in 5 maanden de publieke barbecues gebruikten. Natuurlijk apprecieerden we een gratis barbecuestel, dus de maaltijd was oh zo lekker. Nadien reden we verder richting Port Douglas en Mosman, waar we overnachten in onze tent (ook al was het niet aangeduid als freecamp). En de dag nadien beseften we ook waarom je er best niet kampeert. Het ligt vlak naast een rivier waar krokodillen in leven. Nu geen last van gehad, we leven nog.

Nu volgde Daintree Forest National Park, naar horen zeggen wereldnatuur erfgoed. Maar niet zo heel goedkoop om er te geraken, 24 dollar voor de ferry van 3 minuten, gelukkig waren we met 2 om die prijs te delen. We hadden ons er meer van voorgesteld, slechts 3 korte wandelroutes, en enkele lookouts. En vooral, nog een heel eind rijden eer je arriveert op zo’n track. Eindhalte was sowieso Cape Tribulation, want nadien heb je een 4×4 nodig. Nu het park is wel mooi en tropisch met zo’n mooie vlinders. En alweer de cassowary waarschuwingen. Opnieuw zonder succes, geen vogels of krokodillen te spotten. Jammer. Na de middag waren we klaar met het park, dus op naar Port Douglas. Het Knokke van Noord Queensland. Sjieke huizen, golfterreinen, hotels en resorts, kortom het walhalla voor mensen met geld. Jammer genoeg konden we niet veel zien van de stad doordat regenwolken ons in onze auto dwongen. En net nu werd een man gebeten op het golfterrein door een krokodil.

In Cairns zelf hadden we ons het informatiecentrum iets anders voorgesteld. Nog nooit zijn we zo onvriendelijk behandeld. En om je batterij van je camera of telefoon op te laden, moet je niet naar Cairns komen. Nergens maar dan ook nergens vind je een publieke oplaadplaats voor je elektronische apparaten, zelfs niet in de bib. En helaas is het weer ook een spelbreker. Door het einde van de zomer kan het hier nog eens fel regenen. Nu de stad Cairns is ok. Minder mooi dan Townsville. De stad heeft dan wel geen strand maar biedt op de Esplanade wel allerlei fitnesstoestellen aan en een volledig gratis zoetwater zwembad vlak naast de zee, The Lagoon. Mooi zicht en aangenaam. En toppertje, hier zijn gratis en goede douches te vinden, voor de backpackers zonder accommodatie. Overal waar je komt, wordt je gestopt door tour operators die je een tour of activiteit willen verkopen. Maar ook deze zijn constant op zoek naar werknemers. En massa’s maar dan echt massa’s tour operators kan je hier vinden. En dan komen de prijzen naar boven, de duikcursus die ik wil volgen kost maar liefst 950 dollar, niet bepaald goedkoop (rekening houdend dat er nog een dagelijks riftaks bijkomt). Dus die houd ik tegoed voor als ik werk heb gevonden. Maar dan komt die dag waar Lukas en ik voorbij een shop wandelen en we gestopt worden om een skydive te boeken. 270 ipv 299 dollar. Dus besloten we een andere tour operator te bezoeken om de prijs nog meer te drukken. Uiteindelijk betaalden we 260 dollar + 35 dollar APF. Maar blijkbaar waren er andere tour operators die de skydive aanboden voor 230 inclusief APF. Jammer maar helaas, ’t was geboekt. Lukas had ondertussen zijn scubadive al gedaan en leerde er enkele Duitse meisjes kennen (niet zo moeilijk, aangezien 65% van alle mensen hier de Duitse taal spreekt als moedertaal). Jaja, een Duits ghetto :p Met hen gingen we, samen met nog 10 andere Duitsers, feesten. Eerst de Woolshed, dan Gilligans. Jep, hier kom je om te feesten en te werken, niet om er te wonen.

Zondag was het dan zover, onze skydive. 6u opstaan, 7u opgehaald worden en 9u onze vrije val. Een ongelooflijke ervaring, adembenemend, kicken, … wat een rush. Jammer dat het maar 1 minuut vrije val is en 4 minuten parachute afdaling. Maar 14000 ft is behoorlijk hoog (~5km hoogte) en om zelf de parachute te mogen besturen, ja daar teken ik nog eens voor – als ik er het geld voor heb :p ’s Avonds was het tijd om afscheid te nemen van Lukas. Na 3 maanden samen te hebben opgetrokken op een reis die ons van Sale via Melbourne, Adelaide en Alice Springs tot Cairns bracht, moesten we vaarwel zeggen. Ik bleef in Cairns, hij werkte zijn reis in Australië af met een 4 weken durende trip langs de Oostkust tot in Sydney om nadien met onze Franse roomies uit Melbourne naar Nieuw-Zeeland te reizen. Het was bijzonder vreemd om terug helemaal alleen in de auto te slapen en zoveel ruimte leeg te zien. Ik kan wel zeggen dat deze 3 maanden waarschijnlijk de beste uit mijn leven zullen blijven. Startend met een rotslecht betaalde job, samenhokken in een appartement in Melbourne en een Outback tour doen richting het tropische noorden, en dat samen met deze supergast. Viel spaβ Lukas und hertzlich Danke für 3 wirklich ganz geile Monaten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s