De laatste avonturen Down Under – Deel 1

Na 2,5 maanden werken en wonen in Sydney, was de tijd aangebroken om die zuurverdiende centjes mooi te spenderen aan een onwaarschijnlijk mooie reis.

Het weekend spendeerde ik met Guy, de Canadees die ik ontmoette in Coffs Harbour, in Newport en Palm Beach met een uitebreide hoeveelheid champagne. Alleen terugrijden naar Chatswood was een probleem en het duurde 2 uur voor een afstand van 20 km. Mijn bus was te laat waardoor mijn verbinding mistte.

Palm BeachDus op 4 oktober, heel vroeg in de ochtend en nadat het zomeruur was ingegaan, stapte ik op de trein en de bus richting Domestic Airport. Nu dat verliep alles behalve vlot. Eerst werd me meer aangerekend dan zou mogen, maar goed die paar dollars meer of minder, en vervolgens reed de buschauffeur de verkeerde richting uit. Gelukkig was er een attente medewerker van Qantas die de chauffeur er netjes op wees dat dit niet zijn route was, dus in achteruit met de bus een kruispunt op, maar het liep goed af. Nadien wist hij ook niet aan welke halte hij moest stoppen.

Nu eenmaal op de luchthaven zat ik in de verkeerde terminal. Ik had geboekt bij Jetstar maar die buschauffeur dropte ons aan de Qantas terminal. Na even lopen met overmatig zware bagage kwam ik in de check-in terecht waar ik vervolgens iedereen mocht voorbijsteken omdat mijn vlucht de bagage dringend nodig had. En ohjee wat had ik geluk zeg. Ik had 20kg bagage geboekt maar mijn koffer woog maar liefst 24,5kg, een slordige 6kg meer dan toen ik naar Australië kwam, en wetende dat ongeveer de helft nog bij een vriend ligt in Sydney.

Nu de vlucht naar Goldcoast was kort maar prachtig. Het weer was ideaal en ik had een zitje aan het venster met een gratis zicht op de Sydney Harbour met haar brug en opera. Ook Palm Beach kon ik van boven bewonderen net als de rest van de kustlijn en Great Dividing Range. En vervolgens gaf de piloot ons nog eens het foutieve uur in Goldcoast. Door hun vluchtschema moesten ze 4 keer van tijdzone veranderen waardoor de piloot zich had vergist. Gelukkig had hij de bestemming wel correct.

Nu het was al behoorlijk warm om 7u25 maar ik had geen haast dus bleef ik eventjes op de luchthaven. Coolangata ligt wel behoorlijk ver van Surfers Paradise en een ritje is bijlange niet goedkoop. 9$80 betaalde ik, wat wel erg prijzig is, dus ik kocht me nadien direct de Translink kaart om het “goedkopere” tarief te claimen. Na dag 1 had ik al 30 dollar verbruikt voor OV alleen.

Ik dropte mijn bagage in het hostel en zette direct koers richting “Dreamworld”. Dat ligt behoorlijk ver van Surfers Paradise zeg. En ondertussen zag ik ook al Warner Bros Movie World, Wet’nWild, SeaWorld en White Water World. En top of the bill, ook de chauffeur van deze bus vergiste zich van weg maar had het gelukkig wel direct door en maakte rechtsomkeer en verontschuldigde zich ook direct.

Dreamworld is een mooi pretpark met een aantal topattracties maar heeft wel het Australische model van prijzen behouden. Een dagje Dreamworld en White Water World kost je 99 AUD, een 21 dagen pas kost evenveel. Foto’s zijn overdreven duur geprijsd en je mag er echt niks bijhebben op een attractie. Alle losse items en GoPro’s zijn er verboden op de thrillrides en in de rapid River moet je een velcro veiligheidsband dragen. En het was zo heet dus ik hoopte op verkoeling in de waterattracties, maar oh wat had ik me daarin vergist zeg. Geen spatje water krijg je op je. Een ander heel groot nadeel is het feit dat de wachtrijen kort zijn maar heel lang duren. Ze nemen ruim 5 minuten per rit om alles te regelen, terwijl het perfect in 2 kan. Ze werken hier vaak ook alleen aan een attractie waardoor alles nog trager wordt.

Toch vond ik een van de leukste dingen eens geen rollercoaster maar een lasershooter. Eentje waar je op elkaar moet jagen. En hier haalde ik ook de hoogste score van de hele groep. En een Australische jongen vond het blijkbaar ook heel plezant en begon dan maar een gesprekje met mij.

Je kan er ook met kangoeroes op de foto en je kan ze aaien als je wil. Ook de koala’s zijn van de partij, al waren die toen eerder toe aan hun 23-uren slaapje. Tower of Terror 2 is een toffe ride maar Buzzsaw is de beste coaster in het park.

Cyclone is een ruwe rollercoaster die me toch een beetje tegenviel, al zag die er wel heel leuk uit qua uitzicht. Buzzsaw is gewoon super, een vierkantje maken en overkop gaan en ook even zo blijven hangen. Tower Of terror II is een launch coaster waar ze het karretje omgekeerd hebben ten opzichte van de vorige versie. Dus je gaat achterwaarts omhoog met een heel kort maar mooi uitzicht over het park. Pandamonium is een normale attractie waarbij je overkop gaat en die 2 standen heeft. Ik koos voor de wildste en die was bijzonder aangenaam. The Giant Drop geeft je een immens mooi uitzicht over Coomera en dus over Dreamworld maar je kan er ook Warner Bros Movie World, Wet’n Wild en White Water World mee zien. De hoogte daar heb ik geen idee van, maar het was een goede vrije val. De waterattracties vond ik ronduit slecht, ook al is de rapid River een enorm potentieel mocht je wat natter worden. De bootjes gaan namelijk door een pikdonkere tunnel waar ze dus met gemak stroomversnelling, watervallen en dergelijke in kunnen installeren. Er staat ook een surferattractie, weliswaar betalend maar oh zo leuk om te zien. De rest van de attractie zijn zo’n beetje de standaardattracties in pretparken en op kermissen.

IMG_6205 IMG_6207 IMG_6211 IMG_6242 IMG_6248 IMG_6249 IMG_6267De terugrit naar huis was ik zo moe dat ik de hele rit geslapen heb. Wat wil je ook, ik sliep de nacht voordien slechts 3 uurtjes, en ik was al de hele dag in de weer.

Surfers Paradise is typisch Amerikaans. Een uitgebreid uitgaansleven, lange surfstranden en veel Amerikaanse invloeden. En de promenade is zo lang dat je er denk ik 2 dagen op kan wandelen van Tweed Heads in het zuiden tot verder dan South Stradbroke Island in het noorden.

IMG_6466 IMG_64715 oktober was het dan de beurt aan SeaWorld, wat op 5 minuten wandelen lag van het hostel waar ik verbleef. Dus ik kon uitslapen, en uitgebreid mijn tijd nemen in de ochtend. Dit was echt een tegenvaller van jewelste. De wachtrij om het park in te komen nam al 35 minuten in beslag in de bloedhete zon. Nadien ontdekte ik dat het helemaal geen waterpark was, maar eerder een oceaanzoo met pretparkattractie en daarin nog eens een betalend waterpark. De wachtrijen waren zo lang, dat je minstens 1 uur moest wachten aan elke attractie. En top of the bill, je moet voor elke attractie een locker nemen om je spullen in op te bergen. Iets wat me in het verkeerde keelgat schoot, dus ik ben dan ook direct naar guest services gegaan om er even mijn beklag over te doen. Niet dat ze er zich iets van aantrokken, dus woedend was ik. 4 attracties kon ik doen, en in de monorail werd men verzocht uit te stappen om andere mensen ook eens een ritje te laten maken. Nog nooit zag ik een park met zo’n beleid. Het was een feestdag en er was dus veel volk, maar het park besloot om overal maar 1 treintje in te leggen in plaats van de volle capaciteit. En dan moet ik nog vertellen dat een attractie uitviel toen ik in de rij stond, ik bleef wachten omdat ze zeiden dat het maximaal 20 minuten in beslag ging nemen, en uiteindelijk ik 1 uur verloor zonder de attractie te kunnen doen. Dus extreem zwaar ontgoocheld.

IMG_6295 IMG_6290De dag nadien deed ik Wet n Wild Waterworld, ook van Village Roadshows (Warner Bros). Een prachtig park, waar ik dus wel een locker nam van 10 dollar voor de hele dag. En dat begon niet zo goed, want ik kon de locker niet meer in dus moest ik 30 minuten wachten alvorens ik werd geholpen. Gelukkig zijn de attracties wel zeer goed maar de wachtrij was opnieuw minstens 30-45 minuten per attractie. En je moet hier meestal met 2 in een attractie, wat ik natuurlijk zeer nadelig vond als single rider. Gelukkig was op de meeste attracties het personeel vriendelijk genoeg om een andere single rider te zoeken. Dus kon ik alle attracties doen, weliswaar niet op 1 dag. Er zitten echt enkele toppertjes tussen, zoals een trechterattractie, kamikaze en een loopingwaterglijbaan. Die laatste was absoluut de beste. Je valt door een luik recht naar beneden en maakt een looping waarna je vervolgens pijlsnel het water in vliegt (als je door de looping komt natuurlijk, want ook al wegen ze iedereen, soms blijft er wel eens eentje steken). Er was ook een racer met matten, die ik eigenlijk wel tof vond, eenmaal ik doorhad hoe die matten geplaatst moeten worden. Er zat ook een snake glijbaan bij, die je wel heel steil naar beneden stuurt. En ook een coaster, de surfrider, die verbazingwekkend fun was. Eigenlijk was dit park wel goed, maar ik stopte iets vroeger om foto’s te nemen in Warner Bros Movie World (WBMW) zodat ik mijn camera niet opnieuw hoef mee te sleuren.

IMG_6341 IMG_6355En dan de dag nadien was het tijd voor WBMW. Ik begon met Arkham Asylum, waar ik een vriendelijke Australiër ontmoette die me vergezelde op deze rit. Een intens leuk ritje met een relatief korte wachtrij. Nadien wou ik Superman doen, maar hier kreeg ik opnieuw te horen dat ik een locker moest nemen voor mijn zakdoek en toegansticket. Dus ging ik vervolgens op Scooby Doo Spooky coaster, met een immense wachtrij. Wel een toffe coaster en redelijk goed gethematiseerd. Nadien was het de beurt aan de boomstammetjes, met opnieuw een immense wachtrij. De attractie is wel goed, met een achterwaartse val als bonus. Je wordt er ook voldoende nat, wat ik kon beamen op deze hete dag. Nadien probeerde ik opnieuw Superman, en opnieuw werd ik geweigerd, wat de druppel was. Eerst deed ik nog de Batwing shot en Justice League 3D waarna ik rechtstreeks naar de Guest Services ging en er zwaar mijn beklag deed. En ditmaal luisterde ze wel en ging ze het doorgeven aan de manager en bekijken hoe het anders kan. En ik kon Superman doen, want zij zorgde gratis voor mijn spullen. Superman was de beste attractie in het park, dus jammer dat ik hem maar 1 keer kon doen. Ik deed ook nog Looney Tunes World en de 4D movie van Road Runner en Will E Coyote. Daarna deed ik nog het laatste stukje van Wet n Wild.

IMG_6372 IMG_6374Op donderdag stond White Water World op het programma. Het was zwaar bewolkt, winderig en een beetje fris wat het dus niet ideaal maakte voor een tripje in een waterpark. Maar voor mij was het perfect. Zonder een enkele wachtrij had ik het park al afgewerkt in 2 uur. Dus nadien profiteerde ik nog wat van het aanpalende Dreamworld. De waterattracties zijn goed en het personeel vriendelijk en behulpzaam. Enkel de Super Wedgie is niet bepaald aangenaam voor de rug. Zonder mat doet dat toch wel pijn. Ik kon echter 1 attractie niet doen omdat er minsten 2 personen voor nodig waren en er niet voldoende volk was. Een toppertje was de Triple Vortex, waar ik heel veel plezier aan beleefde.

In Dreamworld bezocht ik 3 films van Dreamworks, en deed ik nog eens Tower of Terror II en Buzzsaw en nog een aantal niet eerder bezochte attracties. Helaas was de lasershooter nu gesloten, wat ik zeer jammer vond.

Op de laatste volle dag in Gold Coast bezocht ik Surfers Paradise, Q1 en Skypoint, en Seaworld (jawel, ik wou alle attracties doen en enkele shows zien). De Q1 met skypoint als skydeck geeft je een overweldigend uitzicht op de Gold Coast en met wat geluk zie je Brisbane en NSW. Helaas was het bewolkt maar goed, ik had een mooi uitzicht en het was inbegrepen in mijn toegansticket van Dreamworld. Nadien wandelde ik nog even door Surfers Paradise en maakte ik wat foto’s (overdag, want de dag voordien had ik er al gemaakt biy nighttime). Niet zo speciaal voor mij. Ik ging ook even naar de Pacific Fair en Australia Fair, 2 shoppingcenters waarvan ik kan zeggen dat de een er bijzonder mooi uitziet en veel winkels aanbiedt.

’s Avonds was het BBQ time en het was eigenlijk wel gezellig met 2 Poolse Duitsers, 2 Fransen, 1 Canadees, een Duitse en een Zwitserse.

Nadien vroeg opstaan en richting Byron Bay. Want mijn eerste week van mijn laatste travels zit er al op. In Byron Bay zag ik de hippies een voor een verschijnen. Een uitgestrekt strand en een mooie natuur, meer moet dat niet zijn. Ik startte met de trip naar de vuurtoren die me in totaal 3 uur tijd kostte. En ondertussen werd ik ook opgebeld door Seaworld die mijn klacht blijkbaar serieus namen want ze vroegen mijn mening en hoe hun park verbeterd kon worden. Dus een conversatie van 10 minuutjes later zette ik mijn tocht verder langs de straten (en het zijn er niet veel) van Byron Bay. See you next week with a brand new story.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s