Reisroute Nieuw-Zeeland

In dit stukje kan je de reisroute vinden die ik zal volgen in Nieuw-Zeeland. Deze reis staat gepland als aansluiting op mijn reis door Australië.

Meest recente berichten

Kia Ora. Nau mai, Haere mai ki Aotearoa

Met een verrassingsbezoekje aan Nieuw Zeeland sluit ik deze trip af. En het beloofde een snelle maar goede trip te worden met bezoekjes aan Auckland, Mt. Managui, Matamata, Rotorua, Lake Taupo, Napier, Wellington, Queenstown en Christchurch.

Vanop Sydney vloog ik richting Auckland. Behoorlijk vroeg vertrok ik naar de luchthaven, en dat was maar goed ook want het was er druk. Ik kon gelukkig als een van de eerste inchecken en genieten van mijn tijd op Sydney International Airport. Vreemd om hier al te zijn, want over exact 11 dagen sta ik hier terug om definitief vaarwel te zeggen aan dit prachtig land. Maar ik neem afscheid in stijl met een prachtig zicht op de city vanuit de luchthaventerminal.

IMG_0416We vertrokken met 20 minuten vertraging maar China Airlines is aangenaam, goed eten maar volledig in het Mandarijn dus niet te verstaan. En dan aangekomen op de luchthaven van Auckland waar ik me doodergerde aan de traagheid van het personeel (toch omdat mijn tijd in NZ zeer kort was, was elk tijdverlies extra erg). Nog nooit zag ik het personeel op een luchthaven zo traag werken als daar. Uiteindelijk spendeerde ik nog eens 2 uur op de luchthaven van Auckland om alle controles door te komen en mijn bagage op te pikken. En de controles zijn er echt overdreven. Je mag niets, maar dan ook echt niets van organisch materiaal bij hebben (geen voedsel, grond, insecten,…). En als je dan toch iets bij hebt, krijg je een boete van 400 NZD. En vervolgens was het wachten op de airbus (nee niet het vliegtuig maar de bus) (16 NZD) die me naar de city bracht (nog eens een 40 minuten rijden). Dus uiteindelijk arriveerde ik rond 20:30 in het hostel, waar ik mijn bagage dropte en direct de stad in trok. Helaas was het al te donker voor goede foto’s dus wachten tot de dag nadien. Wat ik wel ontdekte was dat melk hier maar liefst 115% duurder is dan exact dezelfde melk in Australië en ook het water is hier 40% duurder. Jammer maar helaas, geen halloweenparty voor mij wegens tijdsgebrek.

En op zondagochtend stond ik dus wat vroeger op om de stad te verkennen. En die ochtend om 5:30 stonden heel wat mensen al op hun beentjes (of nog op hun beentjes na een nachtje Halloween), want het was de finale van de wereldbeker rugby waarbij de All Blacks de Wallabies hadden verslaan. En dat werd uitgebreid gedeeld met het publiek want de fans kwamen al toeterend door de stad gereden om hun vreugde te tonen. Heel plezierig maar ik trok rustig verder door de stad. Ook was er de marathon van Auckland, waar toch redelijk veel mensen aan deelnamen ondanks de rugbyfinale die ochtend. Mijn route liep langs Queen Street naar Wynyard en zo via Skycity terug naar het hostel om uit te checken en nadien verder te trekken naar Albert Park en terug. Skycity gaf een prachtig uitzicht over de stad, de baai en de eilanden in de baai. En ik kon er de marathon ook volgen want die eindigde niet zo heel ver van de toren. Vreemd was het wel toen ik op het glazen platform recht naar beneden kon kijken, al heb ik geen hoogtevrees. Ook de universiteitscampus heeft een mooi parklandschap en dan kwam er nog het Albert Park die heel mooi is, zeker met de Skycity toren op de achtergrond.

52 verdiepingen boven straatniveau

52 verdiepingen boven straatniveau

IMG_7145 IMG_7148 IMG_7077 IMG_7072 IMG_7098 IMG_7078Maar ik moest Auckland alweer verlaten voor de volgende stop, Tauranga en Mt. Maunganui. Na 4 uurtjes op de bus kwam ik aan, in op het eerste zicht een spookstad. Geen kat te bespeuren en niks was geopend (met uitzondering van toerismekantoor). Ik dropte mijn spullen in het hostel en ging op wandel naar de top van Mt. Maunganui. En achteraf zou ik het beklagen dat ze geen busdienst hebben tot ’s avonds laat. Mijn voeten waren kapot na de 2 wandeltochten door Auckland en die naar Mt. Maunganui enterug. In totaal had ik die dag 30 km gewandeld. Het uitzicht vanop de top was echter geweldig en de stad Mt. Maunganui was ook best aardig al kon dat niet van de weg tussen Tauranga en Mt. Maunganui gezegd worden. Ze konden die route best langs een mooier stukje land laten lopen in plaats van door de industriezone.

IMG_7177

Het nationaal dier van Nieuw-Zeeland

Het nationaal dier van Nieuw-Zeeland

IMG_7187 IMG_7189 IMG_7195

Mt Manganui vanop een hoogte

Mt Manganui vanop een hoogte

Tsunami alarm voor dummies

Tsunami alarm voor dummies

’s Ochtends stond ik al heel vroeg op want ik had een busrit naar Matamata gepland om 7:30. En eenmaal aangekomen in Matamata was het dan wachten alvorens mijn tour begon (en natuurlijk voor ik mijn bagage kon dumpen in een locker). Het toerismekantoor is zeer bijzonder en uiteraard ingericht naar Hobbitstijl aangezien Matamata de gateway naar Hobbiton is. En mocht je nu totaal niet weten waarover ik spreek, wel er waren er nog die het niet wisten. In 1999 was ene Sir Peter Jackson op zoek naar een geschikte locatie voor de verfilming van de Lord of the Rings trilogie en in 2008 opnieuw voor de Hobbit trilogie. En die vond hij op de Alexander farm, net buiten Matamata. Hij bouwde hier het volledige Hobbiton uit in de heuvels op de farm, zonder dat de buurtbewoners ook maar iets doorhadden (uiteraard na de eerste film hadden ze het wel door). Na de Lord of the Rings trilogie werd alles afgebroken op een paar huisjes na maar wegens het succes en de verfilming van de Hobbit, werd alles opnieuw gebouwd en ditmaal permanent zodat ze er wat geld kunnen uitslaan door er tours te houden 😉

Welcome to Hobbiton

Welcome to Hobbiton

IMG_7203 IMG_7206 IMG_7208 IMG_7220 IMG_7236 IMG_7247 IMG_7251 IMG_7272Maar de tour is absoluut de moeite waard en geeft een prachtige impressie van een typisch Nieuw-Zeelands landschap, enorm veel schapen en natuurlijk het volledig nagebouwde idee van Tolkien (de auteur van de boeken).

Buiten Hobbiton is Matamata niet echt een interessante locatie. Er ligt prachtige natuur omheen het dorp, maar in het dorp zelf is er weinig te doen. IK deed de heritage walk door heen de hele stad in 2 uur en daarmee had ik ook alles gezien. Dus was het 1,5 uur wachten op de bus naar Rotorua.

Eenmaal in Rotorua word je verwelkomd door de fantastische mix van geuren die mij toch vooral doen denken aan een foutgelopen gerecht in de keuken of een experiment met waterstofsulfide. Jawel, de exhuberante geur van rotte eieren hangt overal in de stad dankzij de vulkanische activiteit die onder deze stad plaatsvindt. Hete stoom komt op tal van plaatsen naar boven en daarbij hoort de zeer aangename geur van zwavel. Fijn om de natuurlijke waterplassen te zien borrelen uit zichzelf. En ik heb het water gevoeld, het is warm, zeer warm. Maar Rotorua is niet alleen een fijne geur maar ook een prachtig staaltje van architectuur waarvan het informatiecentrum en het museum mooie voorbeelden zijn. Ook het parkland voor het museum is prachtig aangelegd en de stad is ook iets levendiger dan Tauranga. Het geothermisch nationaal park paste niet in mijn budget, dus zag ik het prachtig staaltje natuurpracht niet, maar dat is dan goed voor een volgend avontuur in Nieuw-Zeeland, want dat komt er beslist in de komende jaren.

Dus ik bezocht in Rotorua nog een gratis geothermisch park, deed er een toertje door het centrum en at er samen met mijn roommates nog in de Lava bar (toepasselijke naam niet). Het hostel is ook zeer goed alleen gratis wifi was hier nog niet utigevonden.

IMG_7285 IMG_7288 IMG_7290 IMG_7293 IMG_7301Op dinsdag reed ik dan verder naar Taupō (spreek je uit als Tau-Pour). Zoals gewoonlijk dumpte ik de bagage in het hostel en trok ik er direct op uit. En ditmaal naar de gratis hot pools en de Huka Falls. De hot pools kon ik niet doen omdat ik mijn zwemkleding niet aanhad, hoewel ze zeer aantrekkelijk waren om er in te baden want het water was warm, heel warm. Dus ik trok gewoon verder via het wandelpad richting de Huka Falls. En aangekomen is het echt de moeite waard geweest. Een prachtig ijsblauwe rivier raast door een smalle opening met al het geweld en gedonder die maar kan. Veel toeristen uiteraard, die de auto namen naar de watervallen, maar toch doenbaar om mooie foto’s te nemen. Zeer mooi en een absolute must-do in Taupō. Je kan dan eigenlijk nog 2 uur verder wandelen naar de dam (die ook de moeite waard is) maar dat was toch iets te ver voor mij (en voor mijn voetjes). Dus trok ik terug naar de stad en maakt ik nog enkele foto’s van het meer. En maar goed ook want de dag nadien stond er de hele dag regen op mijn programma. Verschrikkelijk weer, wat me teveel doet denken aan België en als gevolg dus niks kan doen. Ik waagde me toch aan een wandeling langs het meer maar dat moest ik dan bekopen met doorweekte kleren. Dus dan schrijven we maar wat aan deze blog terwijl we wachtten op de bus naar Napier 😉 .

IMG_7357 IMG_7365

Huka Falls

Huka Falls

IMG_7374Napier viel tegen. Het regende non-stop op de dag van aankomst en de dag nadien ontdekte ik hoe lelijk deze stad eigenlijk is. Art Deco is dus zeker niet mijn stijl en wat een lookout over de stad moest zijn, geeft eerder een uitzicht op de haven en de zee. Niet te vergeten dat het ook bijzonder koud was met een ijzige wind. Dus was ik blij dat ik kon doortrekken naar Wellington. En op die trip kwam ik voorbij Palmerston North (ik twijfelde tussen Napier en Palmerston North en koos dus Napier). PN was een iets aantrekkelijkere stad al was de stop slechts 30 minuten alvorens we verder trokken naar Wellington.

IMG_7388 IMG_7396 IMG_7421En eenmaal aangekomen in de meest zuidelijke hoofdstad op aarde, begon ik aan een rustige wandeling door de stad bij avondlicht. Ik had namelijk de tijd want de volledige volgende dag stond ook in het teken van Wellington. De stad is een zeer aangename stad met veel uitgaansmogelijkheden en enkele prachtige gebouwen. En als bonus was er ook vuurwerk te zien (geen idee waarvoor) en daarbovenop stond de parade van de All Blacks (jaja, het team dat de wereldbeker rugby won) doorheen de stad op het programma voor vrijdag. En dat wilde ik absoluut niet missen (al is het geen echte rugbymatch, ik zie toch tenminste die All Blacks een keer).

Het was wel een lastig doorkomen door alle fans die zich in de straten hadden opgesteld, maar ik trok door naar het Te Papa Museum, een van de mooiste museums die ik heb gezien. Een prachtige exhibition over aardbevingen en vulkanen in Nieuw-Zeeland, hoe de klimaatveranderingen invloed hebben op het land en een exhibition over de oorlogen waarin NZ meevocht (heb ik niet bezocht omdat het me totaal niet interesseert). Verder was er een exhibitie over de Maori cultuur en over de talen die in de pacific worden gesproken. Allemaal boeiend en vooral tijdrovend. 3 uur later kwam ik uit het museum om de stad nog wat te verkennen. En ik ging ondermeer Mt Victoria beklimmen, een heuvel in de stad die je een prachtig uitzicht bezorgt over Wellington en de suburbs. Je kan er onder andere vliegtuigen zien opstijgen en landen op het stukje plat land tussen die bergen. En als je weet dat Wellington de meest winderige stad is van Nieuw-Zeeland (met winden tot 280 km/h soms) kun je je voorstellen dat het niet altijd eenvoudig is om hier op te vliegen. Dit komt door de Cook Strait, de zee-engte tussen North en South Island die alle wind volgens een tunneleffect langs de stad stuurt.

IMG_7423 IMG_7436 IMG_7444 IMG_7447 IMG_7450 IMG_7460 IMG_7463 IMG_7480 IMG_7483 IMG_7497En op die luchthaven mocht ik de volgende dag inchecken voor mijn vlucht naar Queenstown via Christchurch. Het was enorm bewolkt en ik zat in de middengang, wat dus geen prachtige uitzichten gaf. Nu de vlucht CHC – ZQN zat niet vol, dus verplaatste ik me naar een windowseat en kon er genieten van het prachtige (en soms besneeuwde) landschap en het meer rond Queenstown. Het is ook bijzonder speciaal om tussen de bergen te landen, Dan kon ik eindelijk naar Queenstown, een van de beste dorpen van Nieuw-Zeeland. En het begon al met de prijzige verbinding naar het dorp, 12 dollar voor een toch niet zo lange rit. En in Queenstown was alles ook bijzonder duur. Maar het dorp heeft een echt resort karakter zoals Aspen (USA) en Gstaad (ZWI) dat hebben, iets wat ik bijzonder mooi vind. Het heeft echt iets als je door dit dorp wandelt, gezelligheid, open karakter, vriendelijk en warm. En het meer is de kers op de taart voor adembenemende uitzichten. Ik besloot om ook de Queenstown Hill te beklimmen tot aan de top, wat behoorlijk lastig was nadat ik de voorbije dagen al zoveel had gewandeld en gehiket. Maar ik ben er geraakt en daar heb je het allerbeste uitzicht over Lake Wanaka. En toen begon het te waaien en te regenen en maakte het alles bijzonder koud. Ik bezocht vervolgens een van de bekendste plekken in Queenstown, bekend tot ver buiten NZ, namelijk de “Fergburger” (Lees het dramatisch voor dat speciale effect). Nog nooit had ik zo’n lekker burger geheten, ook al was ie redelijk prijzig maar ook groot. Maar helaas gaat de dag snel verder en ’s avonds was het tijd voor gratis dinner, die ik upgrade naar een grote portie met een biertje voor 5NZD. Nadien nog enkele nachtfoto’s maken, souvenirs had ik al gekocht overdag en de tuinen had ik ook al bezocht dus een filmpje kijken en het bedje in want de volgende dag stond de trip naar Christchurch op het programma (vroeg opstaan en een lange rit).

IMG_7579 IMG_7586 IMG_7597En Christchurch, helaas mijn allerlaatste bestemming van mijn geweldige reis in Nieuw –Zeeland, staat bekend om haar tuinen (en natuurlijk het regelmatig voorkomen van aardbevingen). Dat laatste is niet zo verwonderlijk aangezien het op de breuklijn van de Australische en de Pacifische plaat ligt. Ook in Wellington hebben ze minstens elke week een aardbeving, meestal een die je niet voelt, maar ooit zal er eentje zijn waar er wel wat wordt gevoeld.

Onderweg kwamen we langs prachtige landschappen en bij sommige was er ook een stop gepland, dus dat was het uitgelezen moment om eens foto’s te maken van de natuur in plaats van steden. Zo zagen we onder meer Mt Cook, een paar meren met een Maori naam en heel veel dairy en schapenfarms. En dan aangekomen in Christchurch, tja, daar valt niet veel over te zeggen. Zowat meer dan de helft van de binnenstad ligt in puin, wordt afgebroken of wordt opnieuw opgebouwd. Zelfs winkels vind je hier niet, enkel buiten de 4 avenues die de stad omcirkelen zijn er shoppingcentra te vinden. Ik deed het Canterbury museum, de botanische tuinen en dan de wandeling door de stad, die niet echt veel opleverde.

Dus jammer dat ik deze prachtige reis moet afsluiten met een ietwat tegenvallende bestemming, maar al bij al kan ik terugkijken op een fantastisch jaar met ongelooflijke landschappen, nieuwe buitenlandse vrienden, een goede portie bijgeschaafd Engels (Australisch) en Duits (door de vele vele Duitsers) en een onwaarschijnlijk avontuur dat ik zonder twijfel graag zou herbeleven.

Dus bij deze zit de blog voor Australië (en een klein stukje Nieuw-Zeeland) erop, maar deze krijgt een vervolg want de volgende bestemming staat (en stond eigenlijk al 10 jaar) vast. Want hoewel ik Australië al ruim 15 jaar aan het plannen was (en het helaas nu voorbij is), ook deze bestemming stond al geruime tijd in de steigers.

So hopefully I see ya all next time for the newest adventures and this time from Canada, USA and South America!!!!

  1. De laatste avonturen Down Under – Deel 3 Geef een reactie
  2. De laatste avonturen Down Under – Deel 2 Geef een reactie
  3. De laatste avonturen Down Under – Deel 1 Geef een reactie
  4. Sydney ever after or the totally fucked up roadtrip Geef een reactie
  5. Welcome to the Sunshine State – noord Queensland Geef een reactie
  6. Noord South Australia en de Outback Geef een reactie
  7. Great Ocean Road en zuid South Australia Geef een reactie
  8. Anderhalve maand Melbourne Geef een reactie
  9. The love-hate affair with Melbourne (Pics only) Geef een reactie
  10. Hello 2015 – A Sydney to Melbourne Roadside Story Geef een reactie
  11. HAPPY NEW YEAR!! Geef een reactie
  12. Walking in a winter wonderland (Triangle: Wollongong – Canberra – Narooma) Geef een reactie
  13. I’m walking in the rain 2 reacties
  14. Discover Sydney – Part 2 1 reactie
  15. Discover Sydney – Part 1 2 reacties
  16. Vertrek – vliegen vliegen vliegen – Arrival & The First Day Geef een reactie
  17. De laatste voorbereidingen Geef een reactie
  18. Welcome Geef een reactie